Wat er daar niet allemaal in zoemt, zuigt, bijt, klimt, zweeft en gewoon van passage doet, ge houdt dat niet voor mogelijk. De overgrote meerderheid ondankbaar snel, maar in de marge wil er wel eens eentje een paar seconden blijven zitten, lang genoeg voor een foto.

Zweefvliegen natuurlijk. Massa’s. Grote, zoals deze hier boven, maar ook kleintjes. Zo op het eerste zicht een vijftal soorten, maar wellicht veel meer.

En vlindertjes, zoals dit dikkopje.

En juffers, die -denk ik- eerder in de bloembezoekers geïnteresseerd zijn dan in de bloemen zelf.

Gelukkig ook bijtjes, want daarvoor had de Provincie West-Vlaanderen dat wel allemaal georganiseerd, dat gratis blommenzaad. Maar de meerderheid van die bijen zijn veel te rap om te fotograferen, om van de minstens drie hommelsoorten nog maar te zwijgen. Laat staan van de insecten waarvan er maar een paar exemplaren in de border huizen, en die ik dus al helemaal niet opmerk. Of van het leger dat zich niet zo zeer op de bloemen, maar op de etage daar onder, stengels en bladeren, ophoudt, zoals dit goudoogje.

Het is waanzin. Volgend jaar zaai ik mij minstens 50 m² bloemenweide in, wees gerust.

Oh! Een klein solitair bijtje, betaterd met boterbloemenstuifmeel.  En (ceci n’est pas photoshop) het beestche blijkt ochére een pootje te missen.

Eerst dacht ik, gezien de omvang van de achterpoot, een pluimvoetbij (Dasypodainae Börner) getroffen te hebben. Maar na further reading on ze web blijkt dit een behoorlijk grote soort te zijn, en dat is hier duidelijk niet het geval. Welke soort het dan wel zou kunnen zijn blijft voorlopig alweer een groot mysterie. Ge moogt altijd helpen.

Weetge’t nog, dat ik van prairietuin ging doen? Mijn planning was ondertussen al helemaal rond, zeventig planten uitgekozen, verspreid over een tiental soorten. Schoon volgens de aangeraden verdeling van aspect-, structuur-, begeleid- en pendelplanten zelfs. Beplantingsschemaatje opgesteld en al. Ik had zelfs al de openingsuren van de gespecialiseerde kweker en de aangewezen route van googlemaps opgezocht. Ik zou er deze morgen om gaan. Maar toch bleef er die twijfel… Zou ik het wel doen? Zou het wel passen in het geheel, zo’n prairietuin? Misschien wel, maar dan wellicht beter minder ver van ons huis af in plaats van midden in de boomgaard waar het nu voorzien was? Of juist nog een stuk verder af, in de buurt van het bos? Nog te veel vragen en twijfels eigenlijk. Dus bij nader inzien: voorlopig (?) toch maar geen eigenwijze prairietuin.

Maar daar stond ik dan maar schoon met mijn vrijgemaakte strook tuin, klaar om een heuse prairie te worden. Het ideaal alternatief was echter gauw gevonden: de bloemenweide-zaden die de provincie West-Vlaanderen ijverig rondstrooit (drie keer twee pakjes heb ik ondertussen al ontvangen, i kid you not! Ik overweeg ondertussen bijna om klacht in te dienen wegens stalking :-) ) Dus als’t een beetje mee zit, dan kan ik deze zomer genieten van de weelderige bloei van gewone klaproos, korenbloem, hopklaver, citroengele honingklaver, witte honingklaver, gewoon biggenkruid, gewone margriet, muskuskaasjeskruid, gewone rolklaver, vogelwikke, beemdooievaarsbek, boerenwormkruid, smeerwortel, groot streepzaad, knoopkruid en duizendblad. Da ga schoon zijn, en da ga beter passen daar peis’k.

Ter uwer info (en voor het geval ik het volgend jaar van doen heb) toch nog even op een rijtje wat ik van plan was (met nadruk op was): Structuurplanten:  Vernonia crinita mammuth (ijzerkruid) 3 stuks; Aspectplanten (30 in totaal): Echinacea pallida (7), Echinacea purpurea (15),  Liatris spicata (knopige slangenwortel, 6), Monarda scorpion (2); Begeleidplanten (ook 30): Agastache foeniculum (15), Achillea millefolium (duizendblad, 10), Trifolium ochroleucon (5); Pendelplanten (7 stuks): Verbena bonariensis (4), Knautia arvensis (beemdkroon, 3).

…de kikker legt een ei! Alhoewel, eerder duizenden eieren. ‘t Zal vermoedelijk niet allemaal van één kikkertje komen, azonenoop. Maar niettegenstaande mijn geduldig wachten, geen bruine kikker meer te zien in de vijver. Dus geen educatieve uitweidingen aangaande de voortplanting der amfibieën alhier, noch schone close-ups van spiedende oogjes boven de waterlijn. Maar wat niet is kan nog komen.

Kikkereitjes zijn momenteel wel de enige eieren die ten eigenwijze tuin gelegd worden, want ons Shiva bougeert voorlopig niet op dat vlak. Ik ben er weer vet mee, met mijn Brahmas.

Al moet ik volledigheidshalve wel vermelden dat het klein grut wél danig aan de leg is, bijvoorbeeld de Gehoornde metselbijtjes. Die zijn nog zo beleefd om zich niet met mijn zaaiactiviteiten noch met mijn drankgewoonten te bemoeien, gelijk het op sommige locaties al eens het geval blijkt.

Allezjoep, als ons Shiva haar eerste ei gelegd heeft, dan zal het écht lente zijn.

Grote manoeuvres dringen zich stilaan op in de eigenwijze tuin. Hagen scheren (eentje is al gedaan), hooiweides maaien en afvoeren, gras afrijden (heb ik nét gedaan), nieuw in te zaaien stukken tuin afdekken (nieuw stuk moestuin voor volgend jaar is al gebeurd), afsluitingen herstellen, overmatige vijverplanten uitscheppen, vanalles en nog wat oogsten,… en dat zijn nog maar de dingen die móeten gebeuren, niet wat ik graag ook nog zou doen. Het worden drukke dagen in de tuin met andere woorden. En gezien er mooi weer voorspeld wordt de komende dagen heb ik alvast enkele dagen verlof gepland.  Kan ik tegelijk nog wat van plantjes en de beestjes genieten, zoals van dat bijtje op de korianderbloemetjes hier boven. A ja!

Voila, een pinksterbloem. Elk jaar opnieuw fotografeer ik ze. Neen, dat steekt nog niet tegen wat mij betreft. (Even tussendoor: zoals gebruikelijk zijn de foto’s aanklikbaar voor een groter formaat. Vooral doen, want veel mooier en scherper zo.)

Terwijl ik zo met die pinksterbloemen bezig was zag ik van uit mijn ooghoek dat ook de kruisbessen in bloei stonden. Bij nadere inspectie bleken er ook nu weer  mieren op bloembezoek te zijn. Blijkbaar toch geen toevalligheid, dat verband tussen mieren en kruisbessen, want ik had dat een paar jaar geleden ook al vastgesteld. Ze lopen echt bloem na bloem af, misschien zijn ze op zoek naar nectar?

En ook op de bosaardbeitjes waren een paar miertjes druk doende.

Behalve de mieren waren ook hun verre familieleden (mieren behoren net als bijen en wespen tot de vliesvleugeligen) actief op en rond het bijennestblok. Dat hangt er nog maar met moeite een week (gewoon een blok kastanjehout met gaatjes van 4 tot 8 mm diameter in geboord) maar is nu al gigantisch in trek bij de solitaire bijtjes. Een zestal gaatjes zitten al dichtgemetseld, de rest volgt in ijltempo. Het is er een komen en gaan van bezigaards die helemaal met stuifmeel betatert zijn.

En, tot slot, iets verderop, in de buurt van de moestuin, zat nog een ander (zand?)bijtje.

En moest het u opvallen dat mijne sensor zo vuil is als ware Eyjafjallajoekull himself ter plaatse van stofwolksken komen doen, ge hebt volkomen gelijk. Maar ondertussen is één en ander gesensorswabbert dat het niet meer proper is. Euhm, wél weer proper is, moet dat zijn!

Een metserbijtje (Osmia rufa vermoed ik, maar ik kan fout zijn) inspecteert de aangeboden nestbuizekes. Rechts een appartementje dat al in gebruik is. Wie wil kan makkelijk zelf zo’n nestkast voor wilde bijtjes maken.

Inderdaad, een paar kleine gangetjes afgesloten. Bewoond dus! En tiens tiens… als ik aan de zijkant kijk zie ik geen kamertjes à la wilde bij, maar wel een stuk of vijf spinnetjes, onbeweeglijk achter elkaar gelegd.

Nu zijn dat geen spinnen-geplogendheden vermoed ik, maar eerder truken van één of andere sluipwesp die een paar spinnetjes gevangen heeft, en daarna netjes opgeborgen met op elk spinnetje een eitje. Met natuurlijk de bedoeling dat elk eitje in een larfje resulteert dat het spinnetje (hoogstwaarschijnlijk slechts verdoofd en niet dood) levend gaat opsmikkelen. Met nieuwe sluipwespjes als resultaat, evidament. Maar helemaal zeker dat dat hier zo’n geval is ben ik niet, ik moet mijn licht nog eens gaan opsteken bij bevoegde personen op het internet. Maar intrigerend in elk geval. Wordt vervolgd. En moest ge denken dat dat zowat het vettigste is wat insecten elkaar lappen, lees dan vooral dit eens.