Zo vanaf half maart zakt de zon laat genoeg onder de horizon om me nog een speed-date met mijn tuin en fotomarieke te gunnen. Bovendien valt er vanaf half maart ook meer en meer te zien. Wuk een gelukkig toeval! En zo komt het dat ik u deze smakelijke bloesem van kerspruim kan serveren, vers van het geheugenkaartje. Vanaf dit weekend wordt dat bovendien nog een stuk beter, want dan is’t weer zomeruurdoening. Lente? Ik zie dat helemaal zitten.
Een flink uit de kluiten gewassen berenklauw stak met kop en schouder boven z’n soortgenoten uit. Verdacht! Want naast de gewone berenklauw duikt ook de kaukasische of reuzenberenklauw meer en meer op in de streek. En dat is niet zo’n gezellig plantje (fototoxisch meerbepaald, dat combineert niet goed met spelende kinderen weetwel).
Niet gehinderd door enige relevante kennis wat het trefzeker onderscheiden van beide soorten betreft (ik weet alleen dat de reuzenberenklauw aanzienlijk groter is dan de gewone, en er was ook nog iets ivm die bladeren meen ik mij te herinneren) heb ik mij derhalve volstaan het onderwerp van twijfel met gehandschoende kordaatheid van mijn erf te verwijderen! Na eerst een paar fotootjes gemaakt te hebben, vanzelfsprekend. Was het inderdaad een reuzenberenklauw? Good riddens! Was het alsnog een gewone berenklauw: geeft niet, nog massa’s soortgenoten aanwezig.We moeten dat niet moeilijker maken dan het is.
‘t Is wonderbaarlijk wat er zo allemaal uit dat pakketje blijft tevoorschijn komen. Na de honderden korenbloemen en de klaprozen kwamen blaassilene, dille, komkommerkruid, goudsbloemen, duizendblad en ‘k weet niet wat nog allemaal. In bescheidener aantallen, maar daarom niet minder mooi. En de insecten, die blijven ook komen. Momenteel is vooral het koolzaad van op de foto (tenminste, ik denk dat het koolzaad is) erg in trek. Toen ik de foto maakte was het evenwel nog veel te vroeg voor veel va et vient; een beetje insect is op dat ogenblik nog druk doende met opwarmen in de eerst zonnestraaltjes van de dag. Zoals deze pyjamawants die zich op de watermunt genesteld had.
Pyjamawantsen zijn in principe planteneters. Met hun zuigsnuit zabberen ze sapjes uit stengels van (in hoofdzaak) schermbloemigen. Al durven ze zich naar ‘t schijnt wel eens ‘vergissen’ en een ander beestje op het menu zetten. Hun opvallende kleur moet, met de boodschap dat ze behoorlijk onsmakelijk zijn, dan weer verhinderen dat ze zélf op het menu komen van andere gegadigden. Pyjamawantsen zijn nog niet zo heel erg lang algemeen in onze contreien. Afkomstig uit warmere streken (middellands zeegebied) zijn ze vooral op droge en warme plekjes te vinden. Beetje pech dus voor de pyjamawants, dit jaar.
Kijk kijk, de agrimonie handhaaft zich. Een jaar of vijf geleden binnen gesmokkeld met maaisel uit een naburig natuurreservaat, en nog steeds present. Weliswaar in kleine aantallen, maar tóch. Al ben ik er nog altijd niet in geslaagd om hier een echt mooie foto van te maken. Blijven proberen zeker?
Een bijzonder spéchiaal en ingewikkeld bloemetje, dat juffertje in’t groen. Een plantje met hoog Kulderzipke-gehalte, vind ik persoonlijk (ik maak nu eenmaal bijwijlen vergezochte associaties, elk zijn fouten). Maar zeg nu zelf, dit kan toch zó op Prieeltje’s hoofd? Vindikook!
Bolderik, ooit 1 potje van gekocht bij Ecoflora, en ge zou nu moeten zien hoe massaal dat plantje zich verspreid heeft (wel een fikse hand geholpen door zaad te verzamelen en links en rechts uit te strooien): honderden exemplaren, en dat na 1 jaar!
Enige nadeel: ‘t heeft behoorlijk de neiging om plat te vallen eenmaal uitgebloeid, zeker met het ‘Belgisch zomerweer’ van de laatste weken…
Maar voor de rest, prima plantje. Ik plan een intensieve zaadoogst en hoop volgend jaar op enkele tienduizenden exemplaren ! Da ga schoon zijn! Whiiiiii!
Groot was mijn vreugde: de gele dovenetel die ik vorig jaar bij Ecoflora aanschafte (ééntje, ja. ‘t schijnt dat gele dovenetel woekert dus geeft el cheapo er maar het strikte minimum aan uit) heeft van voorzichtige uitbreiding gedaan en is voorwaar zelfs aan het bloeien geslagen. Het spreekt vanzelf dat het plantje gesoigneerd wordt.
Read more »
