De eigenwijze tuin

Eind mei, begin juni is steevast het moment waarop de eigenwijze tuin een scheerbeurt krijgt. Het lange gras-met-bloemen van de ‘hooiweiden’ wordt dan gemaaid, ter meerdere eer en glorie van de zomerbloeiers, ge kent dat verhaal  ondertussen al (en zoniet: zie 1 | 2 | 3 ).

Het gras staat er in elk geval glorieus bij, mits een paar dagen drogen zou het zelfs prima hooi opleveren voor de konijntjes en de schapen. Maar het weerbericht is een beetje ambigue wat de kans op neerslag betreft, helaas. Vier dagen droog weer, zoals voorspeld, is ruim voldoende om alles mooi gedroogd en afgevoerd te krijgen, maar één slecht getimede regenbui is voldoende om al het werk teniet te doen (en geloof me, dat keren is véél werk).  En die kans op een bui zit er blijkbaar ook in, als ik het KMI mag geloven. Niettemin, ik denk dat ik het maar waag. Morgennamiddag maaien, dan donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag drogen en in de loop van zondag binnen halen en de hooizolder op!
Vorig jaar zag die hooizolder er nog enigszins bouwvallig uit (te zien op deze foto); een deel van de gewelven was tijdens de verbouwingen naar beneden gekomen door een verzakkende muur. De muur is ondertussen afgebroken en hermetseld, maar de gewelven zijn niet hersteld geraakt. Dus was het wat behelpen met balken en planken om het hooi in de ruimte boven het bietenhok te stockeren. Niet echt stabiel, en bovendien veel stof en hooiresten die in het bietenkot terecht kwamen. Daarom heb ik er nog rap een nieuw plafondje in gelegd, en het resterend gewelf behouden en afgeboord met een paar planken. Properkes en stevig.

Bovenaan ziet het er zo uit:

Een ruimte van ruim 2×2 meter, plaats zat om al het hooi dat ik kan produceren te stapelen. En nu maar duimen voor een droge tweede helft van de week!