Onze hen heet Shiva. Shiva legt, gelijk dat een hen betaamt, op nagenoeg dagelijkse basis een ei. Die eieren kunt ge koken, bakken, in cake / taart / quiche / … verwerken, whatever. Ge kunt het zo zot niet bedenken of ge kunt er een ei in gebruiken. Maar een van mijn favoriete toepassingen is wel het maken van advocaat. Enerzijds omdat er daar geweldig veel eieren in gaan, en als ge veel eieren over hebt dan is dat handig. Maar ook omdat advocaat lang houdbaar is en bovenal omdat het immens lekker is.

Er bestaan veel varianten op het gemiddeld advocaat recept, naargelang je hem graag vast of slapper hebt. Hier op het Eigenwijs Erf verkiezen we de stevige versie. En die maken we hier als volgt:

ingrediënten: minstens 8 eidooiers , 350 gram kristalsuiker, 20 gram vanillesuiker (2 pakskes), 25 cl alcohol (94°), 1 blik gecondenseerde melk (400 gram en ne klets).

Begin met het kloppen van de dooiers samen met de kristalsuiker en de vanillesuiker. Klop lang tot je een bleke, vrij vaste schuimige massa hebt. Voeg dan, terwijl je blijft mixen eerst de gecondenseerde melk toe en dan onmiddellijk ook de alcohol. Verdelen over potjes en in de frigo plaatsen. Officieel moet de advocaat minstens een week opstijven, maar hier blijkt hij al na een nachtje ijskast optimaal. Dus zo nauw steekt dat laatste niet.

Doembeelden van het heen en weer versturen van een defecte broedkast dienden zich aan, met uiteindelijk een toch niet naar behorend functionerend exemplaar als worst case scenario. Een norse en onwillige verkoper zelfs, die van geen terugname of garantie wilde weten, ge zult altijd zien! Maar warempel, een simpel telefoontje naar meneer Keiser van kooien.be volstond al om mij geheel en al gerust te stellen: ofwel bracht hij de broedmachine voor mij in orde, ofwel – nog veel beter- legde hij mij eventjes uit hoe ik dat zelf kon doen. Want blijkbaar zijn onze communistische vrienden zodanig overtuigd van onze technische onkunde dat ze de boel niet eens heel erg diep verstoppen.

Even ten geleide van wie voor hetzelfde probleem komt te staan en google-gewijs op deze pagina terecht kwam: pulk de silicone uit de gaatjes aan de zijkant van het grijze doosje bovenop de broedmachine (zwarte pijltjes).

Draai de schroeven die hieronder verborgen zitten los en draai het deksel voorzichtig om zonder draden los te trekken. Vooraan in het midden zit een blauw elementje met daarin een schroefje (rode pijl).

Om de temperatuur met 0,3°C te doen dalen draai je dit 180° naar rechts, om de temperatuur te doen stijgen met 0,3°C draai je 180°C naar links. Enig geschroef, kastje weer toedraaien, en klaar! Dju toch, had ik dat in eerste instantie gedaan… (leren kost geld, zegt mijn veearts dan – ik heb een slimme veearts).

Gelukkig is daar nog ons Shiva, de sloor, die – goed wetende dat mensen daar toch niks van bakken- uit pure compassie zelf maar een ei (één!) is beginnen uitbroeden. Kwestie van eens en voor altijd duidelijk te maken wie hier tenslotte écht bevoegd is om eieren tot kuikens om te vormen.

Maar niet zonder een bijzonder misprijzende blik in my general direction, ziet dat van hier.

Zestien eieren? Hoezo zestien eieren? Waar haalt hij nu ineens zestien eieren tevoorschijn? Ik dacht dat zijn Brahma-hen met moeite een ei uit haar gat geperst wist te krijgen? En wat bazelt hij daar over ‘in een rechte lijn richting kuiken gezet’? Gaat hij ze zelf uitbroeden miskiens?

Welnu: Shiva is wel degelijk op kruissnelheid gekomen wat eitjes leggen betreft: elke dag eentje, properkes gelegd in de hoek van het kippenhok waar dat vooral helemaal de bedoeling niét was: zo ver mogelijk van de deur af. Derhalve moet ik dagelijks mijn persoonlijk welzijn blootstellen aan mogelijke charges van Brahma, met voorsprong de meest woeste haan die hier ooit gehuisd heeft. Maar ne mens moet er iets voor over hebben natuurlijk, voor een vers gelegd eitje. Zo’n dagelijks ei is evenwel net iets meer dan wat wij gemiddeld op doen aan eieren, jammer dus dat ze nog totaal niet de neiging heeft om te broeden. En zo rijpte het plan om (ook door de blijde tijdingen op doe het beter zelf) een klein broedmachientje aan te schaffen. Dan kunt ge eieren veranderen in kippen en kip eten in plaats van ei! Véél lekkerder! Niet te lang getreuzeld en op het interwebs een Cleo motorbroeder besteld, basic maar volgens de bevoegde doe het zelver doet het wat het verondersteld wordt te doen: eitjes omtoveren tot kuikens. Meer moet dat niet zijn.

Let wel, ‘ the machine has good reputation from the peasants in the rural area of eastern European countries‘ zo valt bovendien te lezen in de -in aandoenlijk Engels opgestelde- handleiding bij het apparaat. En als ze er in the rural area of eastern European countries content van zijn, wie zou ik dan zijn om dat niet te zijn!?
Ondertussen werden de verzamelde eitjes netjes bij ongeveer 10°C bewaard, en dagelijks twee keer gedraaid. Gezien de beperkte houdbaarheid van broedeieren mikte ik op tien stuks, om dan de boel in gang te steken. Maar ziet, kwam ik zondag toch wel Bob Restiaan niet tegen zeker, toevallig in gezelschap van 11 kakelverse broedeieren van Zilverbrakels. Voila, had ik ineens zestien broedeieren en kon zondagavond gelijk het machien in gang om er deze morgen de eitjes voorzichtig in te leggen (en om drie uur deze namiddag nog rap het versgelegd exemplaar van vandaag er bij :-) ).

Vandaag en morgen mag ik de eitjes nog niet draaien, maar vanaf dan is het twee keer per dag, tot dag 18. Vanaf dan is het nagelbijtend afwachten of we tot ‘little poultry‘ geraakt zijn, combining with usual cultivation habit en al! Azo wijs maat!

…FOD Volksgezondheid legt een ei!

Eieren van eigen kippen en hoe gezond ze zijn, er is hier vroeger al één en ander over gezegd (hier, hier, hier en hier). Vandaag nog een (voorlopig?) laatste keer, want deze week belandde het ei-ndresultaat (ebdem, ebdme? ) van het onderzoek in mijn brievenbus. Een proper brochuurke van 55 bladzijden over ‘contaminatie van eieren afkomstig van kippen gehouden bij particulieren’. Daarin een beschrijving van hoe het onderzoek gevoerd werd, wat de resultaten waren en welk risico dat allemaal wel niet inhoudt. En tenslotte nog een aantal mogelijke maatregelen om de contaminatie te beperken. Droge maar interessante kost, waar ik u hier evenwel niet mee ga vervelen. Want wie geïnteresseerd is kan de brochure gratis bekomen bij FOD Volksgezondheid, Veiligheid Van de Voedselketen en Leefmilieu – Afdeling Contractueel Onderzoek – Zelfbestuursstraat 4, 1070 Brussel. Alstublieft!