Wuk? Iedereen stoefen met zijn / haar mooie oogst? Ik ook dan! Nèm.En dat is dan nog zonder het trio-van-sla (pluksla, kropsla en rode eikebladsla), zonder de peterselie, zonder de basilicum en zonder de courgetten die op dezelfde dag geoogst werden! En bij u?

Ne mens zou het bijna vergeten met al dat tomatengeweld, maar in de serre huist ook nog veel ander lekkers. Weelderige bossen basilicum bijvoorbeeld, die nog mooi bloeien op de koop toe (zie boven). Zoveel basilicum zelfs dat ik hem bijwijlen moet kortwieken, omdat hij anders al te veel de rest dreigt te overgroeien.  De afgeknipte bussels hang ik dan ondersteboven te drogen, ge weet immers nooit waar het goed voor is…

Bij de meloentjes hebben de suikermeloenen het niet gehaald, telkens kort na het kiemen verpieterd. De F1-meloenzaden van de Aveve daarentegen hebben het wel goed gedaan, er hangen al enkele vuistgrote meloentjes aan te rijpen. Het perkje ernaast wordt ingenomen door  onderstaand gevaarte; een watermeloen, gekocht als zieltogend kiemplantje maar eenmaal uitgeplant heeft het zich in ijltempo hersteld. Er hangt 1 (één) meloen aan, het lijkt wel een stripverhaal-bom. Mijn groot probleem hierbij is dat ik in de verste verten niet weet wanneer zo’n ding rijp is, hoe je dat kan zien/ruiken/voelen. ‘t zou zonde zijn om dit ene exemplaar te vroeg aan te snijden, maar al even erg om hem ter plaatse te laten gisten.

Het derde perkje aan de rechterzijde wordt bevolkt door slaplantjes, peterselie en (nog) basilicum. We gaan daar niet over uitweiden.  Aan de overkant staan dan de vijftien tomatenplanten, waarover ik al genoeg geleuterd heb. Zij hebben het gezelschap van zes paprikaplanten, die veel te dicht bij elkaar staan; ik ging er van uit dat minstens de helft zou sneuvelen, maar ze bleven allemaal in leven. Alle zes dragen ze paprika’s en blijven onvermoeibaar bloeien en nieuwe paprikaatjes aankweken.

Ook hier heerst er absolute onwetendheid over wanneer er mag geoogst worden. De ene die we een kleine maand geleden proefden smaakte nog zeer wrang.  Voorlopig wachten we voorzichtigheidshalve op de eerste kleurverandering. Ook met de (buiten de serre groeiende) butternuts is het absoluut giswerk wat rijpheid en plukmoment betreft. Dus wie licht in al deze duisternis kan brengen mag het zeker zeggen!

Perceel: wortelgewassen | periode: half april

Wie veel ambitie heeft kan voor vroege teelt gaan en al tussen half maart en half april een poging wagen (wel een hoop gedoe met afdekken of uitplanten). De normale teelt start vanaf half april, bijvoorbeeld met het ras ‘Kogel’. Je kan zaaien tot half juli.

Tussen de rijen laat je ongeveer 30 cm, met om de 5 cm een zaadkluwen. Als je voorzienig bent dan laat je tussen de uien en sjalotten wat meer plaats dan normaal (40 cm in plaats van 25 cm) zodat je een rijtje rode bieten tussen de uien/sjalotten kan zaaien.Na het zaaien de grond goed aandrukken.

Na enkele weken uitdunnen tot 1 plantje per 10 cm (kiemplantjes niet weggooien maar opeten!). Hoe meer plaats je laat, hoe groter ze worden.

Oogsten kan vanaf september tot november. Niet alleen de bieten zelf zijn eetbaar, ook de bladeren kunnen in een slaatje verwerkt worden.

Meer tips voor de beginnende moestuinier vind je bij de beknopte handleiding tot de Eigenwijze Moestuin.

Weet ge’t nog, dat ik zo liep te stoefen op mijn tomatenplantjes. Welnu, gezien half mei zo’n beetje het tijdstip is om je tomatenplanten naar buiten te brengen en er de eerste nachten niet onmiddellijk nachtvorst aangekondigd wordt, leek het voorbije weekend me het geschikt moment om ze richting kas te (euh…) verkassen.Dus bolderkar-gewijs alles van ‘t waskot naar de serre, om ze daar strategisch te verdelen over de beschikbare ruimte. Twee dingen vielen op. Ten eerste: ik heb véél te véél tomatenplantjes. Ten tweede: ze blijken veel minder stevig op hun stengel te staan dan ik vermoedde, want van zodra ze uit elkaar gehaald werden was’t van flanellen stengels. Gelijk een hoop dronkaards die elkaar recht hield, maar van zodra je ze apart zet gaan ze laveloos tegen de vlakte. (Is dat nu wat bedoeld wordt met ‘doorgeschoten’?) Damn! Allez, ik overdrijf: de meeste houden zichzelf wel recht, maar een aantal hadden toch een steunstokje van doen.

Even wat verduidelijking bij bovenstaande foto. De linker helft van de serre is dit jaar en volgend jaar voorbehouden voor tomaten en paprika’s (deze laatste nog in het kleine groene schaaltje op de voorgrond). Binnen twee jaar verhuist de familie nachtschade (dus de tomaten en de paprika’s) dan voor twee jaar naar de rechter helft van de serre. Zo hoop ik toch het minimum van wisselteelt te plegen om al te erge plagen te vermijden. Of ben ik nu veel te optimistisch? We zemme zien.  Omdat ik die slappe tomatenstengels niet 100% betrouw zal ik de tomatenplanten per twee planten en opbinden, en na verloop van tijd de sterkste overhouden. Maar misschien is dat geen zo’n weldoordacht plan, o ervaren moestuinman/vrouw?

Rechts heb ik dan plaats voor sla, peterselie (achteraan op de foto), meloentjes en watermeloen, augurken,… (deels al voorgezaaid, midden rechts). In het vakje rechts vooraan staat de overschot van mijn tomatenplanten: coeur de boeuf, lemon tree, lilliput, hellfrucht en pink brandywhine. Slapkes, maar wie ze wil mag ze hebben!

Oh ja, ook nog op de foto: helemaal links, buiten de serre, het groententuintje van onze oudste. Mooie opkomst van van alles en nog wat, maar het belangrijkste: hij heeft voorwaar zelfs al een blaadje sla geproefd!

Ligt hij er niet bééldig bij, mijn piepkleine moestuin? Zo des morgens in alle vroegte (6u30, vandaar nog een beetje donker en een beetje onscherp door ikke bewogen), besneeuwd met kersenbloesemblaadjes, met her en der het fris opschietend groensel en ontdaan van al te ijverig groeiende ‘on’kruiden. Ok, alles nog behoorlijk kleintjes, maar ik steek dat geheel en al op het koude voorjaar. En dat koud voorjaar is bovendien een handig excuus om mijn achterstand (in feite moesten vorige week rode biet en paprika de grond in) te verklaren; dat mag gerust allemaal één of twee weekjes opschuiven.

Soit, voor wie het zou kunnen interesseren: links achteraan de patatjes. Afgedekt met een bloempot tegen de nachtvorst. De rechtse rij zijn Berbers, op voorhand gekist en allemaal al uitgelopen. De linkse rij zijn Ratten, niet gekist en dus een beetje achterstand: nog maar voor de helft uitgelopen.  Links daarvan, tegen de afsluiting schiet een rijtje zonnebloemen al op.
Op het perkje rechts daarvan staan links de sluimererwten, rechts de gewone erwten.  Hier zijn er een paar opgevreten (duiven? muizen?), maar gigantische gaten zijn er niet gevallen in de rij. Rechtsachteraan is het koolloze koolperceel, met daar op radijzen, selder en gezaaide peterselie.
Rechts vooraan staan de uien en de (niet in beeld want helemaal vooraan) sjalotten. Tussen de rijen in is er pastinaak gezaaid (nog niet uitgelopen). Vooraan in het midden komen binnen enkele weken courgette en komkommer.

Links vooraan tenslotte ontwaart u ongetwijfeld de rode snijsla, groene pluksla, miniscule warmoesjes en enthousiaste rucola. In de serre wachten op een zaaibedje wat kropslaatjes op beter weer om uitgeplant te worden.

Hun plaats zal ingenomen worden door tomaten die er naar mijn onervaren mening vrij behoorlijk bij staan (voorlopig nog in het waskot, wachtend op warmer weer).

Is het dan allemaal rozengeur en maneschijn hoor ik u vragen? Euhm, neen eigenlijk: onder mijn looppaadjes hebben één of meerdere woelmuizen een soort autostrada aangelegd waarlangs die ellendige knagers rechtstreekse toegang hebben tot mijn frisse groentjes. Vooral voor mijn radijzen en zonnebloemen hebben ze een ongewenste interesse. Bovendien doet hun gegraaf mijn zorgvuldig gepositioneerde  paadjes verzakken, en daar kan ik al evenmin mee lachen! Vooral omdat ze zich ook niet laten waarnemen, laat staan fotograferen, de nozems!

Pastinaak was vorig jaar, ons eerste moestuinjaar, net als warmoes ‘een fijne ontdekking‘. Lekker pittig van smaak en aparte textuur, vandaar krijgen ze ook dit jaar de nodige ruimte gereserveerd.

Als je ruimte genoeg gelaten hebt tussen de uien en/of sjalotten (dus 40cm in plaats van 25cm tussen de rijen), kan je de pastinaken er tussen zaaien. In het andere geval zaai je op rijen met 30 cm tussen.

De zaadjes komen op ongeveer 4 cm van elkaar,  om later (zo vroeg mogelijk) uit te dunnen tot op 15 cm. Pastinaakjes vragen in het begin wat geduld: de ontkieming is traag (pas na vier weken!) en ze groeien aanvankelijk ook langzaam. Daarom kan je eventueel samen met de pastinaak ook radijs of sla zaaien in dezelfde rij, kwestie van de juiste plaats niet uit het oog te verliezen. Tegen dat de pastinaak goed en wel te voorschijn komt kan je de radijzen of sla al oogsten. Het zaad van pastinaak blijft ook niet lang kiemkrachtig: maar 1 à 2 jaar.

Meer tips voor de beginnende moestuinier vind je bij de beknopte handleiding tot de Eigenwijze Moestuin.

Warmoes zaaien mag al begin april, en heb ik eigenlijk vorig weekend al gedaan. Maar je mag warmoes ook nog in mei of zelfs in juni zaaien.  Warmoes wordt op rijtjes gezaaid, met 25 cm tussen de rijen. Om de 5cm zaai je een zaadkluwen waarvan je eerst uitdunt tot 1 sterk plantje per 5 cm (uit elk zaadkluwen komen meerdere plantjes) om dan later uit te dunnen tot op 30cm. Je mag oogst verwachten vanaf begin juni (als het blad ongeveer 15 cm lang is). Best niet te laag bij de grond afsnijden, dan schiet de plant makkelijker weer uit en heb je drie weken later opnieuw oogst.

Warmoes was vorig jaar(ons eerste moestuinjaar) dé ontdekking. Heel lekker, en (als de bladluizen niet te veel tegenwerken) een makkelijke teelt. Dit jaar heb ik wel maar 1 rijtje gezaaid, met de gigantische opbrengst van de twee rijen vorig jaar in het achterhoofd :-).

Meer tips voor de beginnende moestuinier vind je bij de beknopte handleiding tot de Eigenwijze Moestuin.

Soit, nu de allerkoudste kou wel voorbij lijkt te zijn en de nachtvorst op het eerste zicht niet meer zo gruwelijk dreigt toe te slaan als het geval geweest is, was het voorbije weekend het moment aangebroken om de artisjok te bevrijden en weder in de gelegenheid te stellen om van actieve fotosynthese te doen. En gelijk van dat lelijk zwart ding vanaf, eindelijk!

Ik dus met blij gemoed zak verwijderd en (handschoenen aan, want zo’n artisjok kan gemeen prikken) het stro en co van tussen de bladeren verwijderd. Tenminste… van tussen de bladeren? Wachtekeer! Er waren gewoon geen bladeren meer! Niks, nouga, nada, noppes! Weg artisjok! Wie heeft dat op zijn geweten!?! Gedikke!

Poekie beweerde bij navraag dat ze hem ergens vaagweg had zien vertrekken richting straatkant, de komediante.

Ook de schapen hielden zich (let op het gemene leedvermaaklachje van Betty) van de domme.

Zit die artisjok nu diep weggestopt onder de grond, te wachten om weer uit te lopen? Of is hij effectief weggerot? Potverdepotver in elk geval!

Simpel was het niet, en dan vooral omdat de ‘Double Door Greenhouse Assembly Instructions’ welliswaar in 8 talen beschikbaar waren (o.a. Nederlands), maar dat de benodigde informatie om de reuzenmechano tot een goed einde te brengen, verspreid bleek over diezelfde acht talen (I kid you not!). Derhalve moest de basisuitleg in het Nederlands gecombineerd worden met de legende bij de illustraties in het Engels en aangevuld worden met enkele fijne kneepjes in het Duits. En meine Deutsche sprache ist eine katastrofische angelegenheit!  Ook de Chinezen waren in dit concept niet vergeten, want die hadden de schroeven en moeren mogen leveren. Met als gevolg dat bij het minste stevig aanspannen de schroef afknapte als was het een geweekte soepstengel. Boecht van de macro! Wat ik maar wil zeggen: een handleiding van een billyboekenkast uit de IKEA is een geïllustreerd naslagwerk in vergelijking met het sumier A4-tje dat hier als handleiding moest fungeren. Dus wie al begint te sakkeren bij het ineen schroeven van het expedit-boekenrek laat deze kelk beter aan zich voorbij gaan.

Soit, zo’n 113 aluminiumprofielen, 254 schroeven, 104 ruitjes en 408+132 haakjes, 122000mm rubberstrook  en zelfs enig gedreun mit einem Gummihammer verder staat ze te blinken: mijn eigenste serre, waterpas, haaks en met alle ruitjes nog intact. Jochei!

En dan is het nu tijd voor een inhaalbeweging; gisteren nog peterselie-, groene selder-  en plukslaplantjes van de markt geplant, dop- en sluimererwten op rijtjes in de grond gestopt en vervolgens  nog enkele rijen snijsla en radijsjes gezaaid. Vandaag wacht het zaai en pootgerief van peterselie, warmoes, artisjok, aardappels, meloenen, tomaten, rucola, kropsla, tuinkers en nog enkele overblijvende uien en sjalotten. We gaan er eens aan beginnen zie!

Kijk! Kijk! De tomatenplantjes zijn al een paar centimeter hoog! Een zeer geslaagde opkomst bovendien, want van de vijf zaadjes per potje is er maar een enkeling die zich niet laat zien. Behalve in die twee potjes rechts dan, niet toevallig die met het (vervallen) lilliput-zaad. Daar is er voorlopig nog nikske kieming te bespeuren. Nog even afwachten of we kerstomaatjes kunnen eten deze zomer…

Dit gezegd zijnde, ook mijn radijzen schieten al! Tenminste, toch één van de twee ingezaaide rijtjes. Elk rijtje is een ander ras, maar ik weet al niemeer wat ik waar gezaaid heb. En de snijsla is ook al in gang! En een paar uien komen ook piepen!