november in groenselenland
Roodlof, tot een jaar geleden had ik er nog nooit van gehoord, maar ondertussen staat het in mijn moestuin van florissant te doen en is het bovendien best eetbaar gebleken.
Read more »
Roodlof, tot een jaar geleden had ik er nog nooit van gehoord, maar ondertussen staat het in mijn moestuin van florissant te doen en is het bovendien best eetbaar gebleken.
Read more »
Read more »
Nadat de temperatuur zo’n beetje naar het vriespunt geneigd had in de serre zagen de tomatenplanten er ineens heel wat minder happy uit.
La fin des haricots, voorwaar één van de betere Franse spreekwoorden die ik ken. Wegens het tikkeltje humor bij een hopeloze situatie, wellicht. Het absurde toetske, weetwel.
Read more »
Mijn vijf tomatenrassen van 2010 op een rij. Ter ondersteuning van mijn vergiet-geheugen (welke was ook alweer die lekkere vorig jaar? welke was wat minder van smaak?) kort enige geheugensteun terzake.
Read more »
Wuk? Iedereen stoefen met zijn / haar mooie oogst? Ik ook dan! Nèm.
Read more »
Ne mens zou het bijna vergeten met al dat tomatengeweld, maar in de serre huist ook nog veel ander lekkers. Weelderige bossen basilicum bijvoorbeeld, die nog mooi bloeien op de koop toe (zie boven).
Read more »
(oei! ik sta grauwlijk achter met mijn moestuinhandleiding! De hoogste tijd voor een grondig inhaalmanoeuver, waarvan vandaag stap 1: rode biet.)
Read more »
Weet ge’t nog, dat ik zo liep te stoefen op mijn tomatenplantjes. Welnu, gezien half mei zo’n beetje het tijdstip is om je tomatenplanten naar buiten te brengen en er de eerste nachten niet onmiddellijk nachtvorst aangekondigd wordt, leek het voorbije weekend me het geschikt moment om ze richting kas te (euh…) verkassen.
Read more »
Ligt hij er niet bééldig bij, mijn piepkleine moestuin? Zo des morgens in alle vroegte (6u30, vandaar nog een beetje donker en een beetje onscherp door ikke bewogen), besneeuwd met kersenbloesemblaadjes, met her en der het fris opschietend groensel en ontdaan van al te ijverig groeiende ‘on’kruiden. Ok, alles nog behoorlijk kleintjes, maar ik steek dat geheel en al op het koude voorjaar.
Read more »
perceel: wortelgewassen | periode: vanaf half april
Pastinaak was vorig jaar, ons eerste moestuinjaar, net als warmoes ‘een fijne ontdekking‘. Lekker pittig van smaak en aparte textuur, vandaar krijgen ze ook dit jaar de nodige ruimte gereserveerd.
Als je ruimte genoeg gelaten hebt tussen de uien en/of sjalotten (dus 40cm in plaats van 25cm tussen de rijen), kan je de pastinaken er tussen zaaien. In het andere geval zaai je op rijen met 30 cm tussen.
De zaadjes komen op ongeveer 4 cm van elkaar, om later (zo vroeg mogelijk) uit te dunnen tot op 15 cm. Pastinaakjes vragen in het begin wat geduld: de ontkieming is traag (pas na vier weken!) en ze groeien aanvankelijk ook langzaam. Daarom kan je eventueel samen met de pastinaak ook radijs of sla zaaien in dezelfde rij, kwestie van de juiste plaats niet uit het oog te verliezen. Tegen dat de pastinaak goed en wel te voorschijn komt kan je de radijzen of sla al oogsten. Het zaad van pastinaak blijft ook niet lang kiemkrachtig: maar 1 à 2 jaar.
Meer tips voor de beginnende moestuinier vind je bij de beknopte handleiding tot de Eigenwijze Moestuin.