Read more »
Toeme toch! Komt er van natuurlijk, te gehaast om ‘t broedmachientje eerst deftig te laten proefdraaien, teveel vertrouwend op het nauwgezet plichtbewustzijn van de werkmensch van vreemde mogendheden.
Tenminste, dat is wat verondersteld wordt momenteel plaats te vinden in de Read more »zestien zeventien eieren die sinds deze morgen in een rechte lijn richting kuiken gezet zijn. Oooooh spannend en al! Kuikentjes! Pluis! Veel!
Wie wel eens naar dieren in nesten pleegt te kijken weet dat de meekijkende kroost ter hoogte van het eindrubriekje, geheten ‘jong leven’, consequent vervalt in welgemeende ‘oohs’ en ‘aahs’. Steevast aandoenlijk rondpeddelende puppies, onhandig snaterende eendekuikens, dollende jonge poesjes of ander schattig piepjong gedierte rechtstreeks uit de pluisafdeling. Het kinderhart smelt, vanzelfsprekend. Welnu, heden beschikken wij daar fulltime zelf over, want het broedmachine-experiment in klas 4A van VBSH is bijzonder voorspoedig verlopen: meer dan 90 kuikens gekipt, voldoende om ieder die dat wou (en mocht) de paasvakantie in te sturen in gezelschap van enig piepend gekuikente. Needless to say dat onze dierenvriend daar in de wolken mee is.
Derhalve zijn Winter (de witte), Herfst (de bruine, rechts), Lente (zwart met bleke buik) en Zomer (volledig zwart, uiterst links) toegevoegd aan het pluimveebestand van de eigenwijze tuin. Voorlopig huizen ze in het tijdelijk beschikbare knaagdierkooitje, maar van zodra ze groot en sterk genoeg zijn en het weer wat milder is verkassen ze naar buiten, dat spreekt.
Voila, het heeft even geduurd, maar Shiva proudly presents: haar eerste ei.
Zelfs van mijn beesten krijg ik cadeaus maat, moenievragen wat een schone verjaardag ik achter de rug heb.
‘Een Brahma is een zelfbewust dier, zonder echter wreed of vechtlustig te zijn.’ beweren ze daar bij Wikipedia. Ja taraara! Als ik daar elke ochtend behoedzaam maar zo snel mogelijk achteruit moet wijken bij het openen van het kiekeskot is de lol er voor mij wel van af. Ik noem dat vechtlustig. Bovendien heeft hij weinig consideratie voor het welbevinden van zijn hen. Van zodra zij zich amper goed en wel buiten het nachthok bevindt vergrijpt hij zich steevast aan haar, ondanks haar luidkeelse protesten. Wreed noem ik dat!
Mij durft hij niet meer rechtstreeks aan te vallen (bij zijn eerste poging is hij met een serieuze gallet onder zijn gat in de kippendraad geëindigd, hij had het zelf gezocht), maar ik twijfel er niet aan of hij neemt mij weer te grazen als ik hem ne minuut uit het oog verlies. De kinderen daarentegen moeten het niet meer riskeren om op hun eentje de kippenren te betreden.
Ik heb hem nochtans al berispend toegesproken, hem uitgelegd dat er hem zo al een paar voorgegaan zijn richting kookpot, van die testosteronbundels. Maar geen avance. Dus één dezer eten we kip haan, niks aan te doen.
Ligt het er niet vredig bij, het Eigenwijs Erf, zo onder een wit sneeuwlakentje? Alles peis en vree.
Read more »
Want hij deed van ‘Kukelekuuuu!’ deze morgen.
Read more »
Na het instant succes van mijn vorig zoekertje is al mijn hoop weer op u gevestigd, trouw lezerspubliek
Read more »
Het zal ongeveer anderhalve maand geleden geweest zijn. Zelf zat ik in bad te soppen toen – het moet ongeveer 22 uur geweest zijn – er aangebeld werd. De eigenwijze madam, niet schrikachtig van aard, ging opendoen. Op de stoep stond Ilke, buurmeisje van iets verderop, met in haar armen een flink uit de kluiten gewassen konijn. Zonet voor onze deur op straat gevonden, met de vraag of het misschien ons konijn was? Neen dat was het niet, maar gelet op het late uur wilden we het wel tijdelijk onderdak geven, vanzelfsprekend (Ilke was met haar vriendje op weg naar ergens waar flink uit de kluiten gewassen konijnen niet zo van pas kwamen).
Warme badje verlaten (*zucht*), beestje in een vacante kooi genesteld, en de volgende dag van wat naderbij gekeken. Het konijn (Piet Konijn gedoopt door onze kroost) zag er niet te goed uit: mager, gewond aan zijn achterwerk (kat?) en niet zo kwik noch flupke. Amper eten, amper drinken… het heeft maar een goeie 48 uur geduurd voor Piet wijlen was, tot groot verdriet van eerder genoemde kroost. *zucht*. En op zo’n moment zegt een mens domme dingen natuurlijk. Zoals daar zijn ‘In de paasvakantie krijgen jullie dan wel een nieuw konijntje.’ Want kroost vergeet dat niet natuurlijk. En gezien vandaag de laatste dag paasvakantie was waarop konijntjes kunnen aangeschaft worden…
Derhalve ging het groepsgewijs naar broeierij Schouppe in Haaltert, onze vaste leverancier van pluim- en pluisvee. Goeie broeierij, gezonde beesten en vriendelijke mensen. Behalve konijnen waren er ook nieuwe kuikens van doen (Brahma’s!), en terwijl we er toch waren ineens ook een trio parelhoenenkuikens, want die zijn toch zo lekker! euh.., dinges, euh… parelhoenachtig. Dus bereid u voor, beste lezer, op een gigantische portie cuteness overload. Laat vooral uw kinders niet kijken, noch uw weekhartige partner, of ge kunt ook om pluis rijden! *zucht*, ik had u nochtans gewaarschuwd…
Ziet, heer Warre van de biekes en mevrouw van onder de appelboom zijn zo vriendelijk om in de comments op dit bericht interesse te laten blijken voor concrete koterijplannen. Meer hints hebben we niet nodig voor een beetje spielerei met het onvolprezen SketchUp natuurlijk.Whiiiiiiii!
De stal zelf (de rechter drie-vierde van bovenstaande schets, breedte 6 meter, diepte vier meter) komt op een betonplaat te staan. Het afdak (linkse vierde van bovenstaande schets, twee op vier meter) gewoon in het gras. Omdat het terrein lichtjes helt komt er achteraan (hier de verhoogde witte achterrand) een gemetseld muurtje van 40 cm hoog. Zo blijft de houten bekleding droog. De vertikale draagbalken zijn allemaal 9x9cm. De vijf dragende dakbalken 9x21cm en daarop nog om de 60 cm latten van 2x10cm. Rondom de stal komen tandgroef planken van 2,8 dik en op het dak houten platen tegen de condensatie en daarboven metalen golfplaten. Nu ben ik geen architect, maar ik denk dat het geheel toch stevig genoeg zal zijn om te blijven staan. Moest ge daar gefundeerde twijfels aan hebben, aarzel vooral niet om ze te ventilleren!
En ook over de inrichting van het kippenhok heb ik al wat nagedacht. (op het filmpje hieronder is de voorwand weggelaten en voor ‘t gemak ook de rest van de stal) Betonvloer om makkelijk schoon te maken, een slaaprek waarvan de poten in olie staan zodat parasieten niet op de slaapstokken geraken, en legbakken die langs achter geopend kunnen worden om de eitjes te rapen. ‘t Ga schoon zijn peisk!
