De eigenwijze tuin

De cultus van het lui tuinieren hoeft zich naar mijn bescheiden mening niet enkel in de moestuin te manifesteren. Neen, ook in de nestkastbouw vermoed ik diverse mogelijkheden. Dus toen ik mij na aanschaf van zes flessen edel druivensap eveneens in het bezit van een houten wijnkistje wist, ging ik strategisch te werk om een nestkast in 3 stappen te organiseren. Met een beetje geluk komt er een winterkoningkje of een roodborstje in wonen. (of een merel, of een grauwe vliegenvanger, of een kwikstaart, of  wellicht nog iets helemaal anders (als het een giervalk is trakteer ik!). )

Bon, 3 stappen dus:

1) verwijder (slechts!) de helft van het deksel van de wijnkist.

2) verwijder alle flessen en bijhorende kartonnetjes/moeskes.

3) vijs de wijnkist tegen een muur op een regenvrije plaats (onder een afdak bijvoorbeeld).

Voila,  een nestkast voor half-holenbroeders in drie stappen. Als er volgend jaar iets in komt broeden verneem je er hier alles over.

Een metserbijtje (Osmia rufa vermoed ik, maar ik kan fout zijn) inspecteert de aangeboden nestbuizekes. Rechts een appartementje dat al in gebruik is. Wie wil kan makkelijk zelf zo’n nestkast voor wilde bijtjes maken.

De donkere dagen voor kerstmis, ne mens moet ze op één of andere manier toch zien door te komen. Want draai of keer het zoals je wilt: mijn animo om met mijn fotomarieke in mijn hovinge te duiken staat voor ‘t moment op een laag pitje. Op ‘t eerste zicht weinig fotomodellen, flets licht, ik ben beter gewoon.

Dan kan ik mijn tijd beter besteden, denk ik dan. Aan snoeiwerken aan mijn frambozenbos bijvoorbeeld.

Volgens de boekskes bestaan daar allerlei regeltjes voor teneinde met een propere rij mooi opgebonden takjes te eindigen waar dan frambozen aan groeien. In de praktijk vind ik dat veel te omslachtig en knip ik gewoon de hele zooi af op zo’n veertig centimeter van de grond (het steekt daarbij niet op tien centimeter). Die takken lopen in het voorjaar weer uit, daartussen komen bovendien nieuwe scheuten tevoorschijn. Dat resulteert in de late zomer in een goede vierkante meter ondoordringbaar frambozenbos waar dagelijks werkelijk idiote hoeveelheden rijpe frambozen te plukken vallen en waarrond heelder zwermen insecten samentroepen. Meer moet dat niet zijn voor mij.

Dat winters gesnoei resulteert daarenboven ook in een hele hoop afgeknipte stengels. Drie planken, een hamer, een handvol nagels en een snoeischaar, meer is er niet van doen om daarvan een presentabel nesthokje te maken voor wilde bijen. Er verdwijnen bovendien aardig wat meters snoeisel in zo’n klein kastje. Het nuttige aan het aangename paren, soms slaagt dat wonderwel.

Dit eerste exemplaar is een probeerselke. Voor het volgend exemplaar ga ik de plankjes schuin afzagen zodat ze mooier aaneen sluiten , en ga ik mijn schuurpapier eens bovenhalen om de zaagkanten wat properder af te werken.

We zijn er weer aan voor de moeite. Installeer ik begin dit jaar (zie 7 januari) een fancy-nestkastje met gluur-glaasje, hopend op een proper mezen-huishouden waar kakjes netjes door pa en ma afgevoerd worden, blijkt de nestkast in kwestie bewoond te zijn door een nest Ringmussen die -ongetwijfeld als eerste werk- heel de plexi ondergesch*ten hebben. Dus geen foto’s van jonge nestkuikens vrees ik. Misschien volgend jaar beter.

Een steenuilennestkast die aan een grondige onderhoudsbeurt toe is ligt uit te drogen bovenop een houtstapel. Voor Poekie een goede locatie om de boel in de gaten te houden.

De dutskes hebben hun dag niet uitgekozen om uit te vliegen, heel de dag regendruppels…
Niettemin, uit de zelfgemaakte nestkast zijn deze morgen vijf mezenjongen aan het grote avontuur begonnen. Het moge hen goed gaan. Poekie en Titus hebben in elk geval een extra portie prakkie gekregen, zodat ze niet al te hongerig rondlopen. Wat dat betreft is de miezerregen dan weer een zegen: de katten blijven liever op de hooizolder rondhangen met zo’n weer. Op de foto hierboven zijn er nog drie van de vijf te zien. Zoeken maar! Zeurpieten kunnen ook gewoon op de foto klikken.

Toegegeven: ik steel met mijn ogen. Dus als ik bij mijne maat een wijs nestkastje zie, dan bouw ik dat schaamteloos na. Ik geneer mij voor niets, ik. Ook eentje hebben? Zie alhier! En ‘t is echt kweet-nie-hoe-wijs, want ge kunt die biekes zien en al!