het jaar van slappekes
In 2009 was wilde peen met stip de meest dominante bloeier in de eigenwijze tuin. Dit jaar haalt geen enkele soort echt de bovenhand.
Read more »
Hello, my name’s Baldrick
Dit plantje associeer ik steevast met Baldrick, ge weet wel. “Yes, we know. Sod off, Baldrick!” is daar het standaard antwoord,
Read more »
oh margrietje!
Dik tevreden ben ik, dat ik toen mijn toefje margrieten niet samen met de gestreepte witbol weggemaaid heb.
Read more »
de ideale kuipplant
Op de foto het eerste bermooievaarsbekbloempje (onthoudt voor scrablle!) van dit jaar. Naar ‘t schijnt is bermooievaarsbek (zoals de meeste van het geranium geslacht) geschikt om in potten, bloembakken of kuipen te zetten. Maar eigenlijk ben ik op zoek naar iets anders, iets groters.
Read more »
to boldly go where no plant has gone before
De lijst van ter ziele gegane planten in de eigenwijze tuin is lang, zeer lang. Helleborusen bijvoorbeeld, van stinkend nieskruid tot de mooiste cultivars, kwijnen steevast weg om nooit meer terug te komen. Wilde margriet heeft na verschillende introductiepogingen telkens weer afgehaakt. Sneeuwklokjes, Kievitsbloemen, koekoeksbloemen en agrimoni sputteren aan de rand van de extinctie of zijn al over de grens heen. En zo kan ik er nog wel een hoop noemen.
papaaaaa mag ik deze plukken ?!?
Groot was mijn vreugde: de gele dovenetel die ik vorig jaar bij Ecoflora aanschafte (ééntje, ja. ‘t schijnt dat gele dovenetel woekert dus geeft el cheapo er maar het strikte minimum aan uit) heeft van voorzichtige uitbreiding gedaan en is voorwaar zelfs aan het bloeien geslagen. Het spreekt vanzelf dat het plantje gesoigneerd wordt.
Read more »
dotters revisited met omwegen
Zoals Chelone al zei: dotters zijn er niet lang, we moeten er nu van profiteren. Haar goede raad indachtig heb ik me aan nog een fotografeer poging gewaagd. Nog altijd geen waauw-effect, maar toch al redelijk ok. ( En zo lang ze er staan blijf ik gaan voor die waauw-foto…)
Read more »
dotters
Ik vind dotterbloemen gruwelijk moeilijk om mooi te fotograferen. Te geel en te fel om wat genuanceerde kleur uit te krijgen. Blijven proberen…
de vliezige vleugeligen
Gisterenavond nog gauw van het avondzonnetje geprofiteerd om een paar foto’s te maken van de ontluikende pinksterbloemen. In deze periode van het jaar is het licht zo rond half zeven op z’n mooist. Voor de volledigheid: ook zo rond zeven uur ‘s morgens is dat het geval, maar dan zijn er doorgaans andere prioriteiten, zoals op tijd op mijn werk geraken dan wel uitslapen. Bijgevolg is vooral het namiddag-gebeuren aan mij besteed.
Voila, een pinksterbloem. Elk jaar opnieuw fotografeer ik ze. Neen, dat steekt nog niet tegen wat mij betreft. (Even tussendoor: zoals gebruikelijk zijn de foto’s aanklikbaar voor een groter formaat. Vooral doen, want veel mooier en scherper zo.)
Terwijl ik zo met die pinksterbloemen bezig was zag ik van uit mijn ooghoek dat ook de kruisbessen in bloei stonden. Bij nadere inspectie bleken er ook nu weer
Read more »
