De eigenwijze tuin

Ja hoor, ‘t Was alweer een tijdje geleden dat er nog een verlengstukske aan mijn fotomarieke gegroeid was. Dat is geheel normaal, want als ik zie wat er allemaal in mijn dierbare Lowepro AW-trekker gepropt zit, dan leg ik mijn handjes toope (D’r kan daar geweldig veel in, in zo’n rugzak). Maar ! Aan de andere kant is dat ook volkomen abnormaal, want natuurfotografen lijden voor de overgrote meerderheid aan het Syndroom-van-nooit-genoeg, en er valt nog bijzonder schoon glaswerk op de kop te tikken daar in het wild. Zoals dit lenske bijvoorbeeld, zes jaar geleden op de markt gebracht, speciaal voor de digitale Nikons met een DX-sensor. Met zijn 99° beeldhoek een stúk meer groothoek dan de 78° die ik tot op heden met mijn 18-200 haalde. Deze lens kan bovendien al scherpstellen vanaf 30cm, dus dingen à la ‘viervlek in een moeras‘ komen binnen de mogelijkheden.  Ik heb dan ook niet lang getwijfeld toen ik ze tweedehands bij ‘een betrouwbare bron’ kon aanschaffen.

Jammer genoeg is’t nu van pokkeweer en rap donker buiten, dus veel meer dan wat binnen-experimentjes en wat rappe probeerselkes buiten zit er niet in momenteel. Maar ‘t ziet er al bijzonder veelbelovend uit. Veel DOF bijvoorbeeld,  zelfs op f9. Ik ga daar veel plezier van hebben peis’k. (En dan moet ik er mij misschien ook ineens nog een 500D-ke van Canon aanschaffen, dan kan ik nog wat dichterbij komen. Nikon maakt zo’n voorzetlenzen niet meer bij mijn weten en nu Canon zo vriendelijk is om bijwijlen hier rechtsboven reclame te maken is’t ene plezier ‘t andere waard,  niewaar :-)  )

Kijk, zo in de rapte een paar foto’s:

panoramisch zicht op mijn bietenkot

een steenuilnestkast in haar natuurlijk biotoop. Mieke kijkt goedkeurend toe.

mijn garagedingk

panoramisch zicht op nen bak blommen.

bokkie in landschap

Ziet, heer Warre van de biekes en mevrouw van onder de appelboom zijn zo vriendelijk om in de comments op dit bericht interesse te laten blijken voor concrete koterijplannen. Meer hints hebben we niet nodig voor een beetje spielerei met het onvolprezen SketchUp natuurlijk.Whiiiiiiii!

De stal zelf (de rechter drie-vierde van bovenstaande schets, breedte 6 meter, diepte vier meter) komt op een betonplaat te staan. Het afdak (linkse vierde van bovenstaande schets, twee op vier meter) gewoon in het gras. Omdat het terrein lichtjes helt komt er achteraan (hier de verhoogde witte achterrand) een gemetseld muurtje van 40 cm hoog. Zo blijft de houten bekleding droog. De vertikale draagbalken zijn allemaal 9x9cm. De vijf dragende dakbalken 9x21cm en daarop nog om de 60 cm latten van 2x10cm. Rondom de stal komen tandgroef planken van 2,8 dik en op het dak houten platen tegen de condensatie en daarboven metalen golfplaten. Nu ben ik geen architect, maar ik denk dat het geheel toch stevig genoeg zal zijn om te blijven staan. Moest ge daar gefundeerde twijfels aan hebben, aarzel vooral niet om ze te ventilleren!

En ook over de inrichting van het kippenhok heb ik al wat nagedacht. (op het filmpje hieronder is de voorwand weggelaten en voor ‘t gemak ook de rest van de stal)  Betonvloer om makkelijk schoon te maken, een slaaprek waarvan de poten in olie staan zodat parasieten niet op de slaapstokken geraken, en legbakken die langs achter geopend kunnen worden om de eitjes te rapen. ‘t Ga schoon zijn peisk!

Kijk, van mensen die vanuit commercieel oogpunt websites maken zou ik verwachten dat ze weten waar ze mee bezig zijn . Dat ze weten hoe ze hun website moeten promoten, hoe ze een goede googleranking moeten organiseren en vooral: dat ze een beetje zicht hebben op het hele interwebs-gebeuren.

Dat ze bijvoorbeeld weten wat een blog inhoudt. Dat ze weten dat iemand die sinds november 2004 een weblog heeft, die een eigen domeinnaam heeft, die zelf via de CSS aan de layout zit te sleutelen, die wél een meer dan behoorlijke google-score weet te halen; dat ze van zo iemand weten dat die met platte reclame op zijn blog niet gediend zal zijn. Vooral als die reclame indruist tegen waar die blog voor staat. Dat ze ook code kunnen lezen en dat ze weten dat de ‘no-follow’ attribuut op alle links van die blog hen überhaupt geen hogere google ranking kán opleveren. Maar weten ze dat? Nee dus.

Bon, iedereen heeft recht op zijn of haar stommiteit, en ik ben dan ook zo vriendelijk hen heel subtiel terecht te wijzen (zie de comments alhier). Maar zie! Ze zijn nog niet geleerd: ze doen het gewoon opnieuw, weeral dezelfde reclame op een niet-ter-zake doende plaats!

Ó maat. Ó MAAT! Bij zo’n truken gaat de Tylerius spinosissimus in mij door het lint, en nog geen beetje. De stekels breken door mijn opzwellend ego, en dan roep ik op mijne maat Akismet. En dan zeg ik tegen Akismet; Akismet zeg ik dan, dat zijn hier vurte spammers zie Akismet, die mannen die mollen en org in hun domeinnaam staan hebben. Pak ze, Akismet!

En dan onthoudt Akismet dat, voor eeuwig en altijd. En hij steekt tot het einde der tijden alle reclamekes van de mollenmannen rechtstreeks in het vuilbakske. Maar ‘t schone is: Akismet doet dat niet alleen op de eigenwijzetuin.be, Akismet doet dat dan bij zo goed als alle andere WordPress blogs en op nog een hele resem andere blogtoepassingen. En dan is de hulk in mij weer eventjes gekalmeerd, vervaagt het gifgroen koleire-kleur en ga ik rustig een kop koffie drinken, heer en meester over mijn eigen erf, waar mollen van harte welkom zijn.

Graaf maar beestjes, graaf maar.

De frequentie van de eigenwijze-tuin-berichten benadert momenteel de communicatieve vaardigheden van een asociale monnik met zwijggelofte, maar dat heeft geheel en al te maken met een hoop gepuzzel achter de schermen. Het resultaat daarvan is deze nieuwe layout, die wat betere organisatie van één en ander toelaat, én bovenal bredere foto’s mogelijk maakt. De bredere foto’s kan je in onderstaand bericht al zien. De betere organisatie zal nog een paar lange winteravonden vergen.
Niettemin: mits wat gefoefel in de CSS-bestanden en een beetje puzzelen met iframe-dinges en javascriptjes ben ik er zelfs in geslaagd om een begin te maken met de tuinsafari (zie menu bovenaan). Nog niet 100% mijn goesting, maar ik kan de vinger nog niet leggen op wat me nog stoort.

het RSS-feed-ding is up and running.
(met dank aan Michel)

Danig mijn technische tenen mogen uitkuisen, maar het is gelukt: eigenwijzetuin.wordpress.com is verhuisd naar eigenwijzetuin.be. Voor nieuwe berichten moet je vanaf heden hier, op deze site zijn. Niet langer op het wordpress.com domein.

Deze verhuis betekent ook een traag einde voor eigenwijzetuin.net. Want beetje bij beetje zal de inhoud van daar op deze website terecht komen, met de bedoeling dat alles wat toegankelijker en makkelijker te linken valt. Eigenwijzetuin.net is immers een skynet domein van 50 mb waarop geen php, geen sql, niksniemendal (lees: geen deftige blog) mogelijk is . Terwijl eigenwijzetuin.be een all-inclusive speeltuin is van 1000 mb waar ik mijn goesting kan doen. Alleen nog een beetje puzzelen hoe ik het allemaal in elkaar laat passen. Suggesties altijd welkom.

(en oh ja… vergeet niet om hierboven links eens op ‘home’ te klikken, anders blijf je in dit bericht plakken en krijg je de nieuwe niet te zien)

‘zoef!’ zegt de tijd. De dagen vliegen zodanig rap vooruit dat ik zowaar niet eens doorhad dat ik jullie ondertussen al vier jaar lang kom enerveren met mijn gezwets en niet-ter-zake-doende onzin. Alhoewel, bij nader inzien ben ik het niet die tot bij jullie kom, maar zoeken jullie het zelf! Ge moet het dus maar weten!
En – begrijpe wie kan- jullie zijn met velen. ‘t internet zou ‘t internet niet zijn moesten daar niet als geheel vanzelf allerlei schone grafiekjes aan vast hangen. Grafiekjes die ik, geheel barstend van kinderlijke trots, hieronder eventjes demonstreer. Gemiddeld al bijkans 3000 bezoekers per maand, of bijna 100 per dag.

En dan is er ook nog de ‘eigenwijzetuin.net‘, waar het vier jaar geleden heel voorzichtigjes begon. Die eerste maand haalde ik nog geen honderd bezoekers vermoed ik (die grafiekjes heb ik niet meer), maar ondertussen komt daar belachelijk veel volk langs. Ne mens zou zich bijna afvragen waarom. Ik ben daar zeer content mee. Ik vrees dan ook dat ik geen extra aanmoediging nodig heb om hier nog maanden, zoniet járen mee door te gaan.

Gisteren zat ik voor een bijscholing een halve dag achter een andere PC. Websitekens bouwen was het thema. Vandaar dat ik, vanzelfsprekend geheel in het kader van de cursus ;-) , langs mijn blogdingske kwam. Het viel mij onmiddellijk op hoe donker de onderstaande foto, van de schapen in de boomgaard, wel was op dat scherm aldaar. Terwijl hij er op het (TFT-)scherm van mijn PC thuis wel ok uit ziet. Vandaar dat ik mij nu dus af vraag hoe deze foto, en bij uitbreiding alle andere foto’s op deze blog, op uw scherm verschijnen, geachte lezer. Te donker? te licht? just van pas? Laat het vooral weten. Ook u daar, die anders nooit reageert (jaja, gij!).