retestrak op schema, wij!
‘t Is niet omdat het lenteweer op zich laat wachten dat we er zelf onze voeten aan moeten vegen, meneer en madam! Ik heb dan ook hevig geprofiteerd van het mooie weer van zondag en maandag (verlof en timing, zeer belangrijk!) om de moestuin te updaten. En omdat het vandaag regenweer is, is het nu de beurt aan de website.
Maar daarmee zitten we weer helemaal op schema wat de moestuin betreft, en liggen alle bedjes er weer redelijk onkruidvrij en -waar mogelijk- ingezaaid of aangeplant bij. Ik heb er zowaar kramp in m’n benen aan overgehouden, zo ijverig ben ik geweest.
Van de plantjes hier boven op de foto (allemaal opgekweekt in de serre) heeft het merendeel z’n definitieve stek gekregen in de tuin. De twee grootste potten zijn pompoenen. Atlantic giant meerbepaald, ge weet wel, die megapompoenen waar ze wedstrijdjes ‘om ter grootst’ mee doen. Niet dat ik van plan ben om dat op te eten, gewoon een folieke om eens te kijken hoe groot ik zo’n gevaarte kan krijgen. De vier andere ronde potjes bevatten courgetteplantjes en komkommers. Verder zie je nog groene en rode basilicum (achteraan midden), dille (dat fijn vertakte rechts in het midden) en slaplantjes (De drie rechthoekige bakjes links op het tafeltje). Van de slaplantjes zijn enkel de grootste al uitgeplant, de rest moet nog wat groeien voor ze buiten mogen spelen. Helemaal rechts achteraan staat de broccoli. Enthousiast gekiemd, om vervolgens tergend langzaam te verpieteren, ondanks alle bemoedigende woordjes. Het mag duidelijk zijn dat het tussen mij en koolgewassen niet vlot, en dat het wederzijds is (sorry Buikberg!).
En zo kon het tafeltje uit de serre weg, en was er weer plaats voor het echte werk: zes pepers en dertig tomatenplanten (van 27 verschillende rassen; drie van de dertig oorspronkelijk geplande rassen zijn niet gekiemd). Rechts vooraan staat tussen de paprikaplantjes ook nog wat sla en peterselie.
Buiten is’t ietske kalmer. Alhoewel de uien en de look het heel behoorlijk doen. Daar tussenin zijn ook al pastinaakjes (kiemen al!) en een rijtje rode biet gezaaid. Voor de schorseneren was er geen plaats, die zijn op het bedje van de koolgewassen gezaaid (toch plaats zat daar :-) ). Ook de patatjes staan mooi te wezen (middelste veldje en nog een perceeltje buiten beeld). Rechts vooraan is’t heel wat minder: de sluimerwten zijn maar voor de helft gekiemd en groeien amper. De vrije plaatsen heb ik gisteren opnieuw ingezaaid, hopend op beter weer…
Op het bedje voor de bladgewassen is het evenmin feeststemming. De vijftien stuks op de voorgrond heb ik uit pure frustratie enkele weken geleden op de markt gekocht en uitgeplant. Ze zijn ondertussen amper gegroeid. Achteraan radijzen (hoop en al twintig kunnen oogsten) en als je heel goed kijkt ook mini-kiemplantjes van pluksla, enkele warmoesjes en spinazie. Normaal moest een deel daarvan nu al ongeveer oogstklaar zijn… Maar allez, we hopen op beterschap, niet? Amalrik in elk geval wel, daar tussen zijn bosaardbeitjes.
