De eigenwijze tuin

Ruw beemdgras (denk ik) in bloei. Mooi bloemetje. En tussen al dat gras zitten motjes. Mooie motjes. Grasmotjes. Ik denk dat dit een blauwooggrasmot (onthouden voor scrabble!) ofte Agriphila straminella is, maar er bestaan meer dan 100 grasmotsoorten dus ik kan er grandioos naast zitten.
De rupsen van grasmotten blieven grassoorten, waaronder beemdgras. Ze boren daarvoor een holletje onderaan de stengel en eten die dan verder leeg. Dat ze vooral hun gang gaan, want hoe minder gras er overschiet, hoe meer kansen de kruiden krijgen.

In de rubriek totentrekkers in actie: een spanner doet van ‘ik ben een stokske’.

Leren ze die beesten dan niet dat timing belangrijk is? Welke vlinder haalt het bij dit hondeweer in zijn kopje om een eindje te gaan vliegen. November. 3 graden celcius. Ijswater dat met bakken uit de lucht valt. En dan zo zielig tegen het keukenraam komen plakken, in de plaats van als de weerlicht een droge stek te zoeken tussen de houtstapels, een boomholte of wherever . Quelle idée!

Een rupsje zit te wachten op het ochtendzonnetje om van zijn dauwkleed af te raken.

kijk eens oe’n pluizig biestjen. En schooooon! niet te geloven dat zo’n mooie vlinders alleen des nachts actief zijn. Ze heeft iets van een klein satertje op deze foto, maar in’t echt is’t een schatje. Mevrouw Hageheld heet ze. Of ook nog Lasiocampa quercus.

Azo een grappige snoet! Aan de andere kant, ga dáármee door het leven… Maar: ‘t zal allemaal wel functioneel, en evolutionair verantwoord zijn ter meerdere eer en glorie van het overleven van de soort, daar moet ge niet aan twijfelen (wat bepaalde zeveraars ook mogen beweren).

Lieveling. Wat een mooie naam voor een beestje dat zich ‘s zomers verbergt in vochtige weilanden en tuinen. Het is een tamelijk algemeen vlindertje, onmiskenbaar door de dwarse bruinrode streep en de roodachtige franje aan de rand van de vleugels.
Zijn waardplant (de plant waar de rupsen van leven) is de Zuring, een plantje dat veelvuldig bij ons voorkomt. Nu ben ik geen echte fan van zuring, want het is een plant die kan gaan woekeren. Daarom voorkom ik zoveel mogelijk dat ze in zaad komen door de bloeistengels op tijd uit te trekken. Maar als ik zie welk mooi vlindertje ze ons opleveren, dan mogen er gerust een paar Zuringskes blijven staan. Voor de Lieveling.

In de neverending inventarisatie van de tuin: drie nieuwe soorten.

Links een Bramensprinkhaan, daarnaast een rups van een Witvlakvlinder, en tenslotte een rups van een nachtvlindertje dat zelfs geen nederlandse naam heeft: Lasiocampa quercus (met dank aan het fijnste forum op heel ‘tinterweb voor het determineren). In de grond is het dweilen met de kraan open, die inventarisatie. Een half uurtje efficiënt beestjes vangen in de tuin levert me gegarandeerd minstens vijftig nieuwe soorten op. Ik ben dus nog voor jaren gerust, en ik ben nog niet eens serieus met het echt kleine grut of de moeilijke groepjes begonnen. Maar het is me in hoofdzaak om de foto’s te doen, niet zo zeer om het lijstje soorten. En dan liefst nog een iets betere foto dan de drie registratiefoto’s die hierboven staan. Want uiteindelijk is zo goed als elke diersoort al correct gefotografeerd en gedocumenteerd, dus daar valt nog weinig aan toe te voegen. De beestjes op een aantrekkelijke, bijna -ik durf het maar met moeite zeggen- poëtische manier in beeld brengen, daar zit de moeilijkheid en (pardonnez-moi le mot) de uitdaging. En dat lukt maar met één op honderd foto’s, als ‘t meezit. Maar als het lukt, dan is mijnen dag goed.

Met vele tientallen doen ze zich dezer dagen te goed aan de alomtegenwoordige brandnetels. Het zijn rupsen van de Dagpauwoog, en ze hebben honger! Als volwassen dier een prachtige vlinder, en als rups een belager van brandnetels. Meer moet dat niet zijn van mij.
Nee, dan heb ik heel wat meer reserves bij onderstaande charel.

Een boktor, zoveel is duidelijk. Hij lijkt een beetje op een Kleine populierenboktor (Saperda populnea), maar is volgens mij toch nog iets anders. Wat precies weet ik nog niet, derhalve wordt hij met de nodige argwaan en bijhorend scheef oog bekeken, want sommige soorten boktorren zijn tot veel onaangenaams in staat als het op hout opvreten aankomt.

Nachtvlindertje. Nog geen idee welk.