Veldzuring – Rumex acetosa

Veldzuring – Rumex acetosa (Duizendknoopfamilie – Polygonaceae)
veldzuringDe zure smaak waaraan deze planten hun naam te danken hebben komt van het oxaalzuur dat ze bevatten, een stof die ook in Rabarber (eveneens lid van deze familie) zit. Oxaalzuur bindt calcium die al in het lichaam aanwezig is. Daarom mogen deze planten maar in beperkte mate gegeten worden. De meeste dieren (waaronder onze schapen) mijden de planten dan ook. Toch zijn er een aantal insecten die zich aan de hoge oxaalzuurconcentratie aangepast hebben en dapper zuring blijven eten, zoals de rupsen van de Kleine vuurvlinder. Deze vlinder heb ik al sporadisch waargenomen in onze tuin, maar rupsen ervan heb ik tot nu toe nog niet gezien. Daarnaast zijn er nog enkele keversoorten die zuring lusten, maar voor de rest hebben ze insecten weinig te bieden: de onopvallende bloemen zijn op windbestuiving gebouwd. De vruchtjes zijn dan wel weer een belangrijke voedselbron voor vogels als Kneu en Ringmus. Ook voor menselijke consumptie is Veldzuring geschikt (‘zurkel’). De planten zijn rijk aan vitamine C, en waren daarom vroeger in trek tegen scheurbuik. Nu worden ze ook nog gebruikt in slaatjes, soepen en sauzen (paling in ’t groen!!). Het sap van Veldzuring is ook bruikbaar om de jeuk van Brandnetel te verzachten.

Geef een reactie