De eigenwijze tuin

eigenwijzetuin.be

Posts Reacties



ergens moet het zijn

29 januari, 2015 (18:18) | zonder rubriek | Door: bart

krokus

ergens moet het zijn
een soort verwilderde tuin
van oude stilte

een boom voor het huis
zacht wazelt hij zijn verhaal
niemand begrijpt het

het heeft geregend
de tuin dampt goede geuren
aarde die verlangt

J. C. van Schagen, via Spinrag
want ‘t is gedichtendag vandaag!

Heden geen aantallen

18 januari, 2015 (20:32) | dieren | Door: bart

3 op een rij

mededeling

De Eigenwijze Tuinier dient helaas verstek te geven aangaande het indienen der aantallen geobserveerde tuinvogelen in het kader van het Grote Vogelweekend. Niet aflatende pogingen een statistisch correcte inschatting van de aantallen huismussen, ringmussen, vinken en groenlingen te bekomen werden roemloos in de kiem gesmoord wegens een willekeurig browsiaans bewegende avifauna op de voederplaats die bovendien een intens dynamische wisselwerking vertoonde met de populatie dewelkste zich in de belendende bossages ophield.
De Eigenwijze Tuinier werd schuimbekkend afgevoerd nadat zijn zesennegentigste, ei-zo-na geslaagde, poging op een sisser uitliep toen een langs vliegende buizerd het hele zangmussenbestand deed wegstuiven. Wij hopen op een spoedig herstel.
Namens het voltallig verplegend personeel van Psychiatrisch Verzorgingstehuis Sint Franciscus,
De Directie

buizerd

Vetbollen in de aanslag!

15 januari, 2015 (21:39) | dieren | Door: bart

pimpelmees

Blink op uw verrekijker. Scherp dat potlood. Hou in aanslag dat notitieboekje. Lap die ramen met uitzicht op de voedertafel. En bovenal: laat aanrukken dat vogelvoer! Want komend weekend is het zover, dames en heren. De hoogmis voor tuinvogelend Vlaanderen: Het Grote Vogelweekend. Er is geen ontsnappen aan, en ge kunt maar hopen, bidden, dat er geen zeldzaamheid op uw voedertafel neerstrijkt of ‘t is van polemiek, ge zult altijd zien.
Niettemin, de indigestie loert om de hoek voor de gemiddelde mus, vink,  pimpel dan wel andere mees die zich komend weekend argeloos in een gemiddelde Vlaamse tuin waagt. En jazeker, ook hier bestaat het gevaar dat ze eerder van de voedertafel zullen afrollen dan wat anders, mea culpa. Duimen maar voor de beestjes, en hun tere levertjes…teten

 

plots afscheid

11 januari, 2015 (20:29) | dieren | Door: bart

twix

Heel plots maar niet geheel onverwacht namen we vrijdag afscheid van Twix’ glockenspiel. Een noodzakelijk kwaad, want niet alleen voorkomt dat ongewenste kattennestjes en dito zwerfkatten, het zorgt er ook voor dat de kater in kwestie minder drang tot zwerven en daaraan gekoppeld verongelukken vertoont. En gezien de exuberante dierenliefde die onze kroost ten aanzien van dit kattenbeest koestert willen we een schielijk heengaan ten allen prijze voorkomen, ochere de kinderhartjes.

Op een klein half uurtje was’t gepiept. En als troostprijs kreeg hij zijn eigenste paspoort en een resem vaccinaties, al is hij precies nog altijd niet geheel overtuigd van de eerlijkheid van die ruil. Ik bemerk enig wantrouwen en aanvullend besmuikte misprijzende blikken in mijn richting. Niettmin: na een dagje suffen en van silly walk doen is meneer weer geheel de oude. Zijn jachtinstinct heeft er in elk geval niet onder geleden, zo ondervonden een paar muizen die vandaag accidenteel zijn pad kruisten. Long may you run Twix!

een minder goede start van het jaar

2 januari, 2015 (22:35) | dieren | Door: bart

2015 had een betere start kunnen nemen voor deze huisspitsmuis. Een sterfgeval op de bevroren tegelvloer, kom dat tegen zo op 1 januari. Niks van duidelijke doodsoorzaak te zien, zoals wel meer het geval is bij van die verloren gelegde spitsmuizen. Te koud gehad? Niet op tijd eten gevonden? Op Twix gebotst? Wie zal het zeggen. Gelukkig is hij op een fotogenieke plek ineen gestuikt (of heeft de kat ‘m daar gedropt).
spitsmuis

Niettemin, ik mag hopen dat de aftrap van 2015 voor uzelve voorspoediger verlopen is, en wens u bij deze een dito verder zetting van het nieuwe jaar. Geniet er van!

een nieuw hoofdstuk

18 november, 2014 (21:46) | dieren | Door: bart

gedaan met lammetjes

Al meer dan 15 jaar houdt een bescheiden kudde schaapjes het gras op de weide kort. Ergens in maart 1998 kochten we onze eerste vier zwartblessen bij een hobbykweker in Zeeuws Vlaanderen:  twee volwassen ooien met twee ooilammeren. Twee maand later bleek er bovendien een verstekelingske meegereisd te zijn, want op een mooie ochtend in mei stond plots Zippo op de weide: een pasgeboren kleine ramlam. Zippo mocht dat eerste jaar de honeurs waarnemen, maar om inteelt te vermijden werd hij de lente daarop vervangen door een andere zwartbles ram, Atilla (nomen est omen). En Zippo… tja, vanaf dat tweede jaar stond er dus jaarlijks schapenvlees/lamsvlees op het menu, want elk najaar was er meer schaap dan gras.

wijlen Bokkie

Maar met de komst van twee paarden eerder dit jaar dreigt de meer-beest-dan-gras-toestand chronische vormen aan te nemen, wat nu ook weer niet de bedoeling was. Derhalve was het vorige week voor de laatste keer slacht op het Eigenwijze Erf. Want ook onze bok, De Witte van Moerbeke of kortweg Bokkie, sinds 9 jaar de opvolger van de toentertijd onhandelbaar geworden Atilla, is vorige week naar de eeuwige graasweiden vertrokken en zal niet vervangen worden.
Nu, negen jaar is oud voor een schaap. De Witte van Moerbeke begon behoorlijk last te krijgen van allerlei ouderdomskwaaltjes. En ook voor Betty du Jardin Têtu d’Oubrechtegem en Mieke du Buikberg d’Oubrechtegem, twee dames op leeftijd, is het beter om geen lammetjes meer te moeten werpen. Zij mogen nu samen in alle rust van hun pensioen genieten.

Dus geen lammetjes meer in het voorjaar vanaf nu, en dat is jammer. Maar aan de andere kant : dat slachten is ook niet één en al dolle pret, om het zacht uit te drukken. En zo beginnen we aan een nieuw hoofdstuk op het Eigenwijze Erf, en zal ik in plaats van een lamskoteletje al eens meer een vegetarische burger, kipstuckjes of wat rul gehackt  in de pan draaien. Dan is er tenminste geen ander, anoniem beest de dupe van mijn gemoedsrust. Maar eerst moet ik mij nog doorheen 11,5 kilo merguezeworsten, 8 kilo stoofvlees en ruim 3 kilo gebraad werken, Njammie! (en dank u, Bokkie).

betty op pensioen

Deze week op het eigenwijze erf…

9 november, 2014 (22:47) | zonder rubriek | Door: bart

… werden de laatste voedselvoorraden voor de komende winter ingeslagen. 2000 kilo voederbiet. Samen met 60 baloot’n hooi en wat zakken krachtvoer (zo’n kilootje of 250 schat ik) zou dat moeten volstaan om de komende lente te halen. Zo niet is dat met een simpele extra rit-met-de-remorque opgelost. Veel comfortabeler kan de situatie niet zijn, me dunkt. Pakweg 100 jaar geleden zal’t allemaal niet zo evident geweest zijn.

bieten

een beetje boer heeft een stal

4 november, 2014 (21:02) | dieren | Door: bart

Een trouwe maar stille lezer dezer blog, genaamd Stijn, stelde mij emailgewijs de vraag hoe mijn stal ingedeeld was, vooral kwestie van lammerboxen en zo. Dat is vriendelijk van Stijn, want zo heb ik weer een onderwerp om over te bloggen.

Welnu, toen we, ondertussen alweer 17 jaar geleden, ons huis kochten hoorden daar de nodige stallen en koterijen bij. Die waren vanzelfsprekend geheel naar Vlaamse gewoonte zo beetje bij beetje en kotje tegen stalletje bijgebouwd, waarbij het ene bouwval het andere wankel muurtje stutte. Waar het huis nog te renoveren viel was het met de rest onbegonnen werk, en bleef er maar één optie over: afbreken tot op de grond.

stallen, kapot

Derhalve was er, nadat het huis weer enigszins tot bewoonbare staat gebracht was, ook nog nood aan een deftig kot voor de beestjes. Ik heb daar destijds eerst wilde plannen van gemaakt, wetetnog? En gezien mijn aangeboren procrastinatie bleef een en ander enkele jaren in een theoretisch stadium steken.

stal in wording

Edoch plotsklaps was daar de praktijk: betonvloerke gegoten, daarop rondomrond een laag betonklinkers (om optrekkend vocht van dierlijke oorsprong te vermijden) en het timmeren kon beginnen. In principe niet meer dan een rechthoek, met daar in het midden rechts ruimte voor het kippenhok. Een paar gerecupereerde ramen van onze verbouwing konden ineens dienst doen als venster.

stal, klaar

Voila zie, klaar is de stal. Naast het kippenhok (ingang daar waar de witte Brahma staat) waren er ondertussen ook nog konijntjes bij gekomen. Maar daar vertelde ik vroeger al meer over.

En van binnen vraagt u? Wel, daar kan door middel van een nifty modulair systeem van houten wandjes naar wens ont- en afgesloten worden. Dat is handig om in de winter slechts een deel van de stal open te stellen zodat niet telkens alles ondergesch*ten geraakt, of om in het voorjaar een lammerbox te bouwen.

wandenlammerboxen

Ik maakte twee lange wandjes (1m hoog, 2,2 meter lang) en zes kleintjes (1m hoog en 85cm lang). Hiermee kan ik tussen de twee wanden van de stal drie lammerboxen maken van telkens zo’n 2m². De wanden schuiven ineen door een ijzeren stang (zie rechts op de foto hierboven) doorheen de hengsels van twee aanpalende scheidingswanden te schuiven (zie rechts onderaan op foto hier onder). Ook in de wanden van de stal zelf zitten op strategische plaatsen dergelijke hengsels zodat de scheidingswandjes aan de stal zelf kunnen bevestigd worden. Muurvast en toch snel opgebouwd/afgebroken.

stal in gebruik

betty met lam

Zie, iedereen knus en tevreden met zo’n proper en handzaam systeem. En als ‘t niet van doen is vliegt alles gewoon aan de kant en is de stal volledig vrij.

stal ingepikt

Al is ‘volledig vrij’ een relatief begrip ondertussen, met mijn paardrijdende madammen… Voila  Stijn, aan de slag!

regelmaat

31 oktober, 2014 (20:49) | zonder rubriek | Door: bart

één keer per maand bloggen is ook regelmatig bloggen. Dus dat ik geen klachten hoor!

brahma

Something old voor oktober: de éminence grise van het hoenderhok. Subtiel aanwezig zonder veel haar stem te verheffen, maar vergis u niet: als er te eten valt is zij de eerste die aanschuift, de rest van de brahma’s moet dan netjes uit de buurt blijven of krijgt een corrigerende tik. Buiten dat is ze de gemoedelijkheid zelve en voor iedereen vriendelijk in de omgang.

hooizolder

Something new: sinds gisteren liggen 60 verse botten hooi mooi gestapeld op het hooizoldertje. Het geurt er nu naar de zomer daarboven. 60 botten lijkt u veel? Dan dient u even stil te staan bij de oorsprong van het gezegde ‘honger hebben als een paard’. Die twee munchen met gemak een volledig pak per dag op als je ze zou laten doen.

okkernoten

something borrowed: Ik heb even de okkernoten in bewaring genomen, om ze dan in de loop van de winter terug te geven aan het hongerig gedierte in de tuin. De opbrengst was behoorlijk groot dit jaar, maar ze neigen wel snel te schimmelen.

blauw

Het is blauw en het ligt in de tuin. Ewel dan!?

old, new, borrowed, blue: september

29 september, 2014 (19:44) | zonder rubriek | Door: bart

something old september

De tomaten bijten deze maand de spits af als ‘something old’. De planten lopen op hun laatste benen en worden nauwlettend in de gaten gehouden op meeldauw en consoorten. Maar dat wil niet zeggen dat er niks meer te oogsten valt. Weliswaar gaat het allemaal wat trager en zijn ze minder zoet en knalrood dan in het midden van de zomer, maar voorlopig hoef ik nog niet naar de winkel om tomaten. Op de foto: twee bijna-rijpe coeur de boeufs.

something new september

Something new. Ach ja, wat kan ik zeggen… eentje is geentje? Want nadat de eigenwijze dochter haar pony binnen gehaald had wou ook de (eveneens paardrijdende) eigenwijze madam haar eigen paard. ‘Danger’ is de naam, een doodbrave ruin van zeven jaar. Ondertussen al onafscheidelijk bevriend met Beauty (de pony) en zowat het hele eigenwijze gezin.

something borrowed september

Something borrowed: Twiks heeft in de tuin een muis geleend om mee te spelen. Maar ze is al stuk: ze doet niks meer. Wat een ontgoocheling! Gelukkig zijn er nog!

something blue september

Nagenoeg nooit vliegt er een vogel tegen onze ramen aan, of het moest zo’n dikke houtduif zijn.  En dan dit. Een ijsvogel tegen het raam begot, en hij heeft het helaas niet overleefd. Blijft de vraag wat het beestje in onze tuin kwam doen: op twintig jaar tijd heb ik hier nooit een ijsvogel gezien, en vissen zitten er niet in onze vijvertjes dus er valt niks te bikken. Misschien een jong verdwaald dier, op zoek naar een geschikte stek? Heel spijtig in elk geval, ondanks de makkelijke ‘blue’ foto voor deze maand.