De eigenwijze tuin

eigenwijzetuin.be

Posts Reacties



draakjes

1 april, 2014 (19:16) | zonder rubriek | Door: bart

vinpootsalamander
Kleine draakjes in mijn klein vijvertje. Ik ben daar ‘k-weet-niet-hoe-content mee. Al zeker één mannetje en één vrouwtje (niet op foto) vinpootsalamander, maar wellicht meer. Dat ze zich vooral met bekwame spoed mogen voortplanten, het zou mij voorwaar een groot plezier doen.
vinpoot3

op de valreep

30 maart, 2014 (21:10) | zonder rubriek | Door: bart

Oei, kijk, de laatste uurtjes van 30 maart al! En ik moet nog van old-new-borrowed-blue doen! Want morgen is’t van werkendag en dan komt het er weeral niet van.
Dat het zo lang geduurd heeft is geheel en al te wijten aan problemen met het sluitstuk van de collectie, want een beetje acceptabele blauwe foto zat er precies niet in deze maand. Dus moet ge het op dat vlak maar stellen met wat ik uiteindelijk vandaag, op het laatste nippertje, nog gefotografeerd heb. Volgende maand beter hopelijk.

Het oudje dat deze maand met de aandacht gaat lopen is onze oude pruimelaar. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat hij deze winter het loodje zou leggen: halfrot, dood hout, zwaar overhellend,… een béétje storm zou, denk je, volstaan om de boel plat te leggen. Maar niks daarvan: dat staat daar weer uitgebreid te bloeien en honderden pruimen voor te bereiden. Misschien dat hij van het gewicht van de pruimen tegen de vlakte gaat…
maart-old

Op z’n kleine broertje staat het onderwerp voor ‘something new’: nog eens honderden pruimen in wording. Reine claude pruimen in dit geval. Wie gaat dat allemaal opeten? :-)

maart-new

‘Geleend’ waren deze maand de bruine kikkers. Een paar weken geleden nog met tientallen vuile manieren aan het doen in de vijver, nu op een enkeling na allemaal alweer verdwenen naar de uithoeken van het eigenwijze erf. Enkel de immense massa kikkerdril getuigt nog van hun aanwezigheid.maart-borrowed

‘Something blue’ tenslotte: blauwe druifkes. ‘t Alternatief was een foto van hondsdraf, maar die was nóg slechter! :-/

maart-blue

oenoemdjehie?

16 maart, 2014 (22:07) | zonder rubriek | Door: bart

Een meerderheid in de Kamercommissie Justitie heeft in al haar wijsheid beslist tot een nieuwe regeling betreffende achternamen, zo leerden wij enige weken geleden. Ondertussen is de wet gestemd en kunnen we er niet meer onderuit. Voortaan is’t voor iedereen automatisch een dubbele achternaam, vader-moeder, gecombineerd met de mogelijkheid om voor één van de drie andere opties (naam van vader, naam van moeder en naam van moeder-vader) te kiezen.
Al een geluk dat er op de beslagfiche van het Federaal Voedselagentschap enkel een nummer dient ingevuld te worden, want met ouders als Bettie du Jardin Têtu d’Oubrechtegem, Mieke du Buikberg d’OUbrechtegem en De witte Van Moerbeke zou er algauw een extra A4-tje aan de bestaande fiche geniet dienen te worden teneinde over voldoende plaats te beschikken.

5 stuks!

Problematisch wordt het echter met het amendement dat alle nakomelingen uit eenzelfde gezin ook dezelfde achternaam dienen te voeren, wat gezien de polygame samenstelling van deze ménage à trois wel eens de nodige spanningen zou kunnen opleveren tussen Bettie en Mieke. Die beesten hebben tenslotte ook hun trots. Zucht. Neen, ze hebben het er niet gemakkelijker op gemaakt.

eenzaamheid

10 maart, 2014 (20:44) | zonder rubriek | Door: bart

Is hij niet prachtig? Met de bevederde antennes als een Beethoven-pruik op z’n kop, vol overgave aan het gesticuleren naar een imaginair orkest. Hij, een dansmug, maar in het diepst van zijn gedachten dé dirigentmug. Publiek of orkest zijn er echter niet, die zijn verderop aan het dansen. Ochere.een mug met een droom

error

5 maart, 2014 (11:56) | zonder rubriek | Door: bart

Het kikkerbrein (en bij uitbreiding dat van alle amfibieën) is behoorlijk basic. Een aantal zones die elk impulsen en reflexen genereren en daarbij ook elkaar beïnvloeden. Geen ingewikkelde hersenkronkels die twijfel zaaien en getalm veroorzaken, maar simpele als-dan strategie. Zoals daar zijn: als er iets kleins voorbijkomt moet je er naar happen; als er iets groots in de weg zit moet je opzij stappen; als dat groot ding beweegt moet je maken dat je weg komt; als het lente is moet je naar het water voor vuile manieren. Dat is allemaal mooi beschreven, bijvoorbeeld hier (het lezen waard). Edoch bij het evolutionair op punt stellen van dat gedrag-mechaniekje was er natuurlijk nog geen sprake van het concept ‘natuurfotograaf’. Grote dingen die soms bewegen, soms stilzitten en zowel dichterbij komen als weer verderaf gaan. What the f***?! En dan durft het al eens stroppen natuurlijk. Vooral als dat nieuw concept zich tussen jezelve en je favoriete voortplantingspoel bevindt. System error!

bruine kikker

old-new-borrowed-blue : februari

27 februari, 2014 (10:13) | zonder rubriek | Door: bart

Hopla, we zijn alweer een maand verder, hoog tijd derhalve voor de old-new-borrowed-blue foto’s van februari (duiding en explicaties alhier voor wie het nu in Keulen hoort donderen). Weliswaar was het weder de afgelopen maand niet bepaald uitnodigend om veel buiten op tsjool te zijn met fragiel fotogerief, maar af en toe waren er voorwaar opklaringen die lang genoeg duurden om een paar foto’s te maken.

Beginnen met ‘something old’ dan maar. Mag ik u voorstellen aan Amalrik, tuinkabouter en hoeder der moestuingewassen op het Eigenwijze erf. Hij heeft als opdracht om alle ongewenst gedierte, gaande van bladluizen tot woelmuizen streng vermanend toe te spreken en naar de omliggende tuinfaciliteiten door te verwijzen, alwaar ze wél onbelemmerd hun gang mogen gaan. Amalrik kwijt zich heel behoorlijk aan zijn taak en mag dus voor de rest gewoon zijn ding doen. Zoals u kan zien is Amalrik niet zo bezig met zijn persoonlijke hygiëne en gaat hij al behoorlijk op in zijn omgeving.

Amalrik, hoeder der eigenwijze moestuingewassen

Voor ‘something new’ kan ik niet voorbij gaan aan de jaarlijkse, maar telkens weer zeer blijde komst van jong leven in de schapenstal. Betty zorgde dit jaar voor twee stuks, Mieke produceerde voorwaar een drieling. Die drie zijn nu nog steeds geen 100 uur oud, maar stellen het opperbest. Vingers kruisen dat het zo blijft (drielingen zijn doorgaans tricky business wegens dat een schaap door de Schepper verkeerdelijk met slechts twee spenen uitgerust werd).

baap!

Ook ‘something borrowed’ zoeken we in de neerhof-hoek: de kippen zijn deze maand weer volop in de leg geschoten. Met ondertussen dagelijks weer gemiddeld 5 eitjes is er weer ruim voldoende, waarvoor vriendelijken dank. Mogelijks vraagt u zich bij onderstaande foto af of de witbalans van mijn fotomathilda uit haar hum was, edoch ik moet u bevestigen dat er wel degelijk blauwig-grijze eitjes uit de poep van onze vaagweg-araucana-hennen gefloept komen!

kot kot kodei

Nadat verenigd tuinblogland de voorbije weken overspoeld werd met foto’s van de eerste krokussen krijg je ze ook hier voorgeschoteld. Boerenkrokussen zijn namelijk onmiskenbaar ‘something blue’!

boerenkrokus

gemekker!

8 februari, 2014 (23:16) | zonder rubriek | Door: bart

betty beetje ziekskes

Ook altijd iets met die schapen. Daags na het routineus op de wereld zetten van haar twee kleintjes was Betty danig uit haar doen. Geen goesting om recht te staan, geen goesting om te eten. Zelfs de pot korrels die ik ostentatief voor haar neus zwaaide gunde ze geen blik waardig, daar waar ik onder normale omstandigheden moet zien dat ik niet met mijn klikken en klakken omver gelopen wordt als er korrels in het spel zijn. Niet pluis dus! En manken ook, zo plots.
Soit, twee bezoeken van de veearts en vier grote spuiten verder begint madam nu na drie dagen weer op’t gemakske korrels te munchen en heeft ze zich ook verwaardigd om twee emmers handgeknipt gras te consumeren. ‘t Zal dus wel slim komen als’t zo verder evolueert. Haar twee mini’s krijgen momenteel wat melk bij uit de papfles, want door drie dagen niet te eten was ook haar melkproductie/melkkwaliteit niet meer jedat. Toch eens moeten nadenken over hoe het met haar verder moet, want ‘t wordt zo stilaan een bejaard schaap.

met verbolging en onsteltenis!

2 februari, 2014 (22:27) | dieren | Door: bart

Betreft: het Grote Vogelweekend – tel de vogels in je tuin

Geachte Heer en Mevrouw van Natuur.(punt),

Zoals de meerderheid van vogelminnend Vlaanderen stond ook ik hedenmorgen paraat met aangescherpt potlood en blanco notitieblok ter aanstreping der aantallen, de vogelgids binnen handbereik (men weet, ook als beslagen ter ijs tredend vogelkijker, immers maar nooit) met de opgeblonken verrekijker omgord richting tuin gericht. Hoogdag immers voor ons amateur-ornithologen, want waar de rest van het jaar monkellachjes en nauwelijks verholen dubbelzinnige opmerkingen ons deel zijn was er dit weekend geen twijfel mogelijk: vogelen was heden een eerbare én volstrekt gelegitimeerde activiteit!

Genieten was het dan ook, met de neerstrijkende gemengde mezentroepen, de op en af vliegende huismussen, de aarzelende houtduiven. Edoch kort was het mij toebedeeld genoegen, want met de landing ener grote gele kwikstaart ter hoogte van de vijver maakte vertwijfeling zich van mij meester.

Want wat zou Jan Modaal daar immers van maken, van zo’n kwik? Een blik op de fotografisch opgelijste soorten op uw website liet alreeds het ergste vermoeden: geel = sijs! Of voor wie ‘goed’ keek (het geel zit ‘m vanachter), in het beste geval een groenling!
Want wáár, meneer en mevrouw van Natuur.(punt), zit ‘m de controle op het niveau van de gegevensverwerving? Wel?

Het acute schrikbeeld van Hubert van de naftpomp kwam mij voor de geest: enthousiast in zijn natuurliefde, maar kan -laat ons eerlijk zijn- nog geen huismus van een vrouwtje vink onderscheiden, laat staan als een groenling zijn voederperk zou betreden!? Of een staartmees zonder staart, benieuwd wat hij daar van bakt, le pauvre!

Om nog maar te zwijgen van vuile Norberke van nummer drie hiernaast. Altijd willen overtroeven, altijd meer en beter willen zijn, daarbij de waarheid zonder bezwaar geweld aandoend. Profiterend van de huismussen die in *míjn* tuin (gezien het alhier gul vertrekte kwaliteitsvoer) voortreffelijk gedijen, door die in *zijn* zieltogende tuin, als ze accidenteel langs die ene aldaar uit eerlijke schaamte opgehangen vetbol van dunaldi (gierig op de koop toe!) voorbijvliegen, DUBBEL (!) mee te tellen teneinde zo hogere aantallen te kunnen indienen om mij aldus geheel onterecht de loef af te kunnen steken!

Sta mij in dat verband ook toe hier mijn diepe ontgoocheling te ventileren aangaande de wel heel summiere kadrering wat de spelregels van de tuinvogeltelling betreft. Is dát nu een reglement? Er worden in deze totaal geen vereisten gesteld qua soortenkennis. Controle op de gegevensverwerving: nul-komma-nul-de-botten! En als kers op de taart komt dan nog de Joeri overal op de Nationale Televisie op de spreekwoordelijke proppen. Ne mens kan zijn TV niet opzetten, of daar is hij: de jeugd de kop zot makend om mee te doen! Schoolkinderen laten meetellen? Komaan zeg! Die willen toch alleen maar de eerste, de beste, de meeste! ‘t Volstaat dat er ene ‘keep’ roept, of de rest van de meute heeft er op slag zeven gezien! Competitievervalsing!!!

Derhalve valt, gezien de totale afwezigheid van ook maar enig toezicht op de gegevensverwerving, alleen maar te concluderen dat de wetenschappelijk noodzakelijke controle bij deze census dient plaats te vinden ter hoogte van de gegevensverwerking, en dan valt het ergste te verwachten voor mijn nochtans volstrekt legitieme observatie van de grote gele kwikstaart. Ongetwijfeld wordt deze in de kantoren van Natuur.(punt) achteloos afgekeurd, wegens té onwaarschijnlijk, en word ikzelf daarmee in één onachtzame beweging mee afgevoerd als zijnde een incompetent vogelaar, en bij uitbreiding een onbetrouwbaar fantast! Niettegenstaande ik hier (zie boven) nochtans beschik over onomstotelijke fotografisch bewijsvoering! En u zal het niet kunnen ontkennen: in de tuin! Daarmee voldoend aan álle vereisten dewelke gesteld werden in het door u opgestelde wedstrijdreglement! Ik verwacht derhalve, meneer en mevrouw Natuur.(punt), niet minder dan dat ook deze belangwekkende waarneming mede opgenomen zal worden in uw communicatie naar de nationale pers toe. Of zullen weer the usual suspects vink-mees-mus met alle eer gaan lopen? Ik mag hopen van niet!

Hoogachtend,
De Eigenwijze Tuinier

old-new-borrowed-blue

31 januari, 2014 (19:01) | zonder rubriek | Door: bart

Goede initiatieven verdienen navolging. Derhalve ook op het Eigenwijze erf: ‘something old, something new, something borrowed, something blue’, maar dan wel telkens op ‘t eind van de maand. Dat geeft mij iets meer tijd om telkens vier geschikte foto’s te produceren, heh!

something old : blaadje van de notelaar in de ochtendkou

something new: de hamamelis in bloei! Ha!

something borrowed: vers brandhout, gratis ter mijner beschikking gesteld door mijn erf.

en tenslotte: something blue, een ‘bluetit’ ! blauw! op ‘t kopje! Kijk maar!
Opdracht volbracht, op naar februari :-)

halfweg…

24 januari, 2014 (15:32) | zonder rubriek | Door: bart

Na drie jaar niet-scheren was het hoog tijd om de meidoornhaag onder handen te nemen. Iets over halfweg ondertussen. Vooral het telkens weer stabiel plaatsen van mijn vernuftige constrabtie zo om de paar meter is schriklijk tijdrovend. Rotklus. Moest ik nu eens de discipline kunnen opbrengen om daar elk jaar in het groeiseizoen een keer of twee met de haagschaar over te gaan, ‘t zou allemaal gene waar zijn… (zucht).