maandag sluitingsdag

Dit wordt het laatste bericht op eigenwijzetuin.be. Na 12 jaar heb ik het gevoel dat niet alleen de seizoenen, maar ook deze blog in rondjes draait. En dat niet alleen ikzelf, maar -gelet op het aantal reacties de laatste maanden- ook jullie het allemaal wel zowat gezien hebben. Tijd om te herbronnen en er hier een streep onder te trekken. Misschien pik ik de draad later terug op, misschien ook niet.
In elk geval: heel erg bedankt om hier te komen lezen, voor het reageren, voor de ‘in-real-life’-ontmoetingen. U was – en dat meen ik heel erg- een bijzonder fijn publiek.

the end

Geplaatst in zonder rubriek | 34 Reacties

maandag druildag

Een godganse dag regen, meneer en mevrouw. ‘Druilerig’ kan bij deze als eufimisme dienen, bij momenten gutste het hier met liters tegelijk naar beneden. Het zal bij u vandaag wellicht niet anders geweest zijn. Hopelijk evenwel zonder ondergelopen kelders dan wel urenlang rijtje schuiven richting werk/huis. Maar! Mijn regenwaterput én mijn vijvers zijn weer grondig bijgevuld. Ha!

regen

Geplaatst in zonder rubriek | Getagged | 2 Reacties

maandag blommekesdag

donkere ooievaarsbekDonkere ooievaarsbek, ooit begonnen met één stekje, in een enveloppe toegestuurd gekregen van Yo van Duizendblad (waarvoor nog steeds uitgebreid dank!). Ondertussen heeft dat stekje zich al uitgebreid vermeerderd, en blijft dat jaar na jaar doen. Niet dat ik vrees voor een invasieve exoot overigens, al betreft het hier wel degelijk een stinzenplant, m.a.w. een door de mensch ingevoerde soort. Neeneen, ’t blijft netjes binnen de normen van het welvoeglijke, dat vermeerderen. Dus laat maar gaan, dat gaat wel goed…

Geplaatst in zonder rubriek | Getagged | 2 Reacties

afkick-maandag

zino's petrelLaat mij duidelijk zijn: ’t is niet omdat ik een voorkeur heb voor het hoge noorden dat ik het zuiden zou wensen te discrimineren, au contraire! Derhalve liet ik mij maar wat graag meeslepen op een supertrip die startte in Boa Vista en Santiago in Kaapverdië om dan met de boot via de Selvagen, de Canarische eilanden en de Desertas  te eindigen in Madeira.
Hopen dolfijnen, walvissen, zeeschildpadden, maan- en vliegende vissen passeerden de revue, samen met tienduizenden zeevogels. Arme ik dient zich derhalve weer een weg te banen doorheen vele duizenden foto’s. U voelt ongetwijfeld met mij mee. In afwachting van ‘een fijne selectie’ alvast een fotootje van de natte droom van de gemiddelde europese vogelkijker: de Freira ofte Zino’s petrel, naar ’t schijnt de meest bedreigde Europese zeevogel. Nog een stuk of honderd in leven naar ’t schijnt, verspreid rondzwervend over de hele Atlantische oceaan tussen de oude en de nieuwe wereld. En dat vloog gewoon even langs onze boot, dat beest, zo ergens op die onmetelijke oceaan. Hoe wijs is dat niet.
Soit, volgende week weer inheemse berichtgeving van op het Eigenwijze Erf! Stay tuned!

Geplaatst in zonder rubriek | 6 Reacties

weeral maandag

Gezien ik mij de voorbije weken hoofdzakelijk op wifi-loze locaties ophield had ik geheel netjes een postje klaar staan dat normaliter automatisch vorige week maandag diende gepubliceerd te worden. Edoch blijkbaar is er toen iets mis gelopen, en is dat niet gebeurd. Maar ziet: ondertussen ben ik terug en krijgt u alsnog wat u te goed had! Hiep hoi!

lurker in the deep
Ik moet toegeven dat het fotograferen zich maar moeizaam op gang sleept, zo terug thuis na mijn buitenlandse escapade van een paar weken geleden. Rendieren en ijseenden zijn nu eenmaal iets uitnodigender dan pimpelmezen en solitaire bijtjes. ’t Zal weer even moeten slijten, zoals gewoonlijk. Vandaar vorige maandag een weekje overgeslagen, mea culpa.
Maar ziet, eens fluks scheppen in mijn vijverke biedt instant soelaas: salamanders à gogo. ’t Is nog geen bruinkopmees, maar ’t gaat in de goede richting.

vcb 17 april 2016-176Mooie vinpootsalamanders, zowel mannetjes (boven) als vrouwtjes (helemaal boven en onder).

vcb 17 april 2016-36

vcb 17 april 2016-116

Maar! Mwoehaha! Ook een keiknappe alpenwatersalamander-man (onder). Prachtig beest vind ik dat. Na een klein half uurtje poseren voor de lens mocht iedereen weer beschikken in de vijver, om daar verder van vuile manieren te doen. Ge ziet, ik ben de kwaadste niet!

vcb 17 april 2016-107  vcb 17 april 2016-187

Geplaatst in dieren | Getagged , | 14 Reacties

maandag zondag

Meerbepaald ‘ondergaande zon-dag’. De laatste zonnestralen vallen doorheen het bos onze woonkamer binnen. Inderdaad: voor dit uitzicht hoef ik zelfs m’n woonkamer niet uit. Met mijn gat in de boter gevallen, ik. room with a view

Geplaatst in just pictures | Getagged | 11 Reacties

maandag feestdag!

Oeps, mijn wekelijks maandag-berichtje gemist. Een uitgebreid familieweekend in de Ardennen zat een beetje in de weg. Misschien is een dinsdagse nalevering ook nog aanvaardbaar, met excuses voor het ongetwijfeld reikhalzend uitkijken gisteren van uwentwege…
Hopelijk kan deze feestelijke verjaardagsfoto uw humeur dienaangaande wat opvijzelen: Katinka werd vijf jaar en dat diende gevierd met een overheerlijke worteltaart! Hiep Hiep en nog vele jaren!
katinka is jarig

Geplaatst in dieren | Getagged | 6 Reacties

vikinghart

Tanamunningen“Is ’t ie daar nu weer met zijn vikingen?!” zo hoor ik u luidop denken. En gelijk hebt u, na deze en deze. Maar sta mij toe nog één keer met u naar het hoge Noorden te trekken, want dat was waar ik mij enkele weken geleden daadwerkelijk ophield, en waar het hart nog steeds van overloopt. Helemaal in het meest noordoostelijke topje van Noorwegen zat ik, ingeklemd tussen Finland, Rusland en de Barentszee. Dichter bij Spitsbergen dan bij Oslo, om het even te situeren.
Het weer was guur, met temperaturen flink onder nul en een enthousiaste noordwesterwind die af en toe sneeuwstorm allures aannam om dan weer af te wisselen met  stuifsneeuw en opklaringen. Afgesloten bergpassen, blokrijden achter de sneeuwruimer aan en op handen en voeten kruipen om niet van een klif af geblazen te worden: been there, done that. Zalig met andere woorden. Ideaal fotografeer-weer, en laat net dát het doel geweest zijn van deze trip. Ondertussen zijn de 7000+ foto’s uitgezeefd tot nog een goeie 1000 waarvan ik het niet over mijn hart krijg om ze te wissen. Daarvan serveer ik u hier onder een kleine selectie-van-het-moment. Vraag het mij morgen, en het zullen er wellicht 99 andere zijn.

Geplaatst in fotografie | 19 Reacties

maandag mispoes-dag

Twix ziet een vogeltje…twix loert… en het vogeltje ziet Twix. Weg vogeltje.
twix mistHoe geconcentreerd en koppig hij het ook blijft proberen, Twix blijkt een grote kluns in het verschalken van vogels. Het enige exemplaar dat ik hem tot op heden heb weten vangen was een roodborstje dat eerder die dag keihard tegen het raam gedreund was, en wellicht sowieso een (excuseer voor het intrappen van de open deur) vogel voor de kat was. Een verhakseld roodborstlijkje op de vliering boven de garage was daarvan het resultaat. Ik was toen een beetje boos op poes.
Dode muizen in  diverse staten van oppeuzeling daarentegen komen we zeer regelmatig op verschillende plaatsen tegen (gelukkig niet binnen, daar komt Twix niet). We hebben daar zelfs een dedicated stoffer en blik voor, wegens doorgaans toch niet zo heel erg appetijtelijk allemaal, zo’n half gedissecteerde knager). Woelmuizen, bosmuizen, huismuizen, spitsmuizen, het passeert allemaal wel de revue. Vooral woelmuizen zijn populair, en dat vind ik bijzonder flink van poes: ’t zal ze leren mijn patatjes en pastinaken te belagen. Sinds we Twix in huis hebben zien we bovendien zelden of nooit nog een rat in de buurt van het neerhof, en ook dat is zoals we het graag hebben. ’t Is een gerief, zo’n kat op uw erf.

Geplaatst in dieren | Getagged | 10 Reacties

Dat het moet gedaan zijn!

groenling en koolmeesTenminste, zo beweren ze toch bij Vogelbescherming Vlaanderen. Eind maart = voedertafel opbergen. Nochtans, ’t is nog volop een komen en gaan van huismussen, vinken, groenlingen, koolmezen, pimpelmezen en staartmezen. En ook de turkse tortels, de merels, het roodborstje en de houtduiven komen hun brokje meepikken. De zwarte mees die al de hele winter dagelijks zijn buikje komt vullen heeft zelfs vriendjes bijgehaald, want nu zijn ze met vier. Sporadisch komt er nog een keep langs en enkele dagen geleden zelfs nog de allereerste putter voor de tuin. Derhalve ga ik voor een uitdoof-scenario: de laatste vier vetbollen krijgen ze nog, en ook de laatste kilo pinda’s. Dat zal op een goeie week tijd wel op raken schat ik. En dan is het over en uit. De resterende zonnebloempitten blijven wel goed tot volgend jaar, en ook het restje gemengd strooigraan kan probleemloos overzomeren.

de allereerste eigenwijze putter

Geplaatst in dieren | Getagged | 6 Reacties